امر به معروف و نهی از منکر: دو فریضه برتر در سیره معصومین علیهم السلام جلد 2 صفحه 28

شیوۀ دوم:تشویق شایستگان

اشاره

هنگامی که سخن از امر به معروف و نهی از منکر به میان می آید، برخی تنها به مرحلۀ خشن این فرضیۀ بزرگ فکر می کنند و فقط به زدن و بستن و شدت عمل برای زدودن منکرات، توجه می کنند؛ در حالی که این فریضۀ الهی به معنی زدودن منکر و برپایی معروف با هر وسیله و شیوه ممکن و صحیح می باشد.

به طور طبیعی، یکی از بهترین شیوه های واداری وبازداری، تشویق نمودن افراد شایسته است؛ زیرا این تشویق هم سبب دلگرمی افراد شایسته نسبت به ادامه و روش صحیح خود می شود و هم نسبت به افراد ناشایست، موجب درس گرفتن و متنبه شدن و به راه صحیح باز آمدن می شود. امام امیرالمؤمنین(علیه السّلام) در نامۀ خویش به مالک اشتر، هنگام منصوب نمودن وی به فرمانروایی مصر به این شیوۀ بسیار مهم تربیتی اشاره کرده، به مالک توصیه می کند که تشویق افراد شایسته و نیکوکار و تنبیه افراد خطاکار را فراموش نکند و نتیجۀ از یاد بردن تشویق و تنبیه را یادآوری کرده، می فرماید:

ولا یکونن المحسن والمسی عندک به منزلۀ سواء فان فی ذلک تزهیداً لاهل الاحسان فی الاحسان وتدریباً لهل الاسائه علی الاسائه والزم کلاً