امر به معروف و نهی از منکر: دو فریضه برتر در سیره معصومین علیهم السلام جلد 2 صفحه 58

اسلام پرداخت و جایگاه حاکمان حقیقت مدار و شایسته و غاصبان زورمدار دنیا طلب را از یکدیگر باز شناساند.

امام صادق(علیه السّلام) فرمود: فاطمه(علیهاالسّلام) آن قدر بر رسول خدا(صلّی الله علیه و آله ) گریست که اهل مدینه ناراحت شدند و گفتند: ما را به واسطه گریه های بسیارت، می آزاری. پس از این اعتراض، حضرت فاطمه(علیهاالسّلام) به کنار قبور شهدای احد می رفت و در آنجا به گریستن می پرداخت و برمی گشت .(1)

ام سلمه به عیادت حضرت زهرا(علیهاالسّلام) آمد و از آن حضرت سؤال کرد. حال شما چگونه است و شب را چگونه به صبح رساندی؟ حضرت زهرا(علیهاالسّلام) فرمود: در میان غصه و اندوه و مشکلات، روزگار می گذرانم. پیامبر از میان ما رفت و وصی و جانشین او، مظلوم واقع شد. به خدا سوگند! پردۀ احترام او را دریدند و بر خلاف آنچه خدا در قرآن فرمان داده بود و پیامبر(صلّی الله علیه و آله ) در سنت بیان داشته بود، امامت او را غصب کردند و علت این مظلومیت نیز همان کینه های بدر و احد است که قلب های منافق آن را در خود نهان می داشتند .(2)

در راستای همین تحریک وجدان ها و بیدار کردن عاطفه های خفته، حضرت زهرا(علیهاالسّلام) وصیت کرد که شب هنگام دفن شود و کسی به تشییع جنازه وی نیاید و قبرش هم برای همیشه مخفی بماند؛ تا آنها که سبب شهادت او شدند و این همه ظلم و غم و اندوه را بر او و بر جامعۀ بشری تحمیل کردند، رسوای تاریخ شوند.

2. یادآور کربلا

پس از حادثه خونبار عاشورا، حکومت اموی، امکان هر گونه اقدام و تبلیغ و حرکت را از طرفداران حق سلب کرد و تصمیم گرفت هر قیام و اقدامی را با شدت، پاسخی خونین دهد. در این جوّ خفقان شدید که تمامی راه های مبارزه بسته بود،