امر به معروف و نهی از منکر: دو فریضه برتر در سیره معصومین علیهم السلام جلد 2 صفحه 69

قال: استره. قال: ان رأیته ثانیاً؟ قال استره بازاری و ردائی الی ثلاث مرات. فقال له النبی ص: لا فتی الا علی و قال(صلّی الله علیه و آله ) استروا علی اخوانکم ؛(1)

امیرالمؤمنین(علیه السّلام) می گوید: پیامبر اکرم(صلّی الله علیه و آله ) به من فرمود: اگر مردی را در حال عمل زشتی ببینی، چه می کنی؟ گفتم: او را می پوشانم (آبرویش را حفظ می کنم). پیامبر(صلّی الله علیه و آله ) فرمود: اگر او را برای بار دوم در حال گناه دیدی، چه می کنی؟ عرض کردم: او را با لباس خویش می پوشانم. پیامبر(صلّی الله علیه و آله ) برای سومین بار فرمود: اگر یکبار دیگر هم او را در حال گناه مشاهده کردی، چه خواهی کرد؟ باز من پاسخ دادم: او را با لباس خویش خواهم پوشاند (آبرویش را حفظ خواهم کرد). پیامبر اکرم(صلّی الله علیه و آله ) فرمود: جوانمردی جز علی نیست و آنگاه فرمود: برادرانتان را بپوشانید (آبرویشان را حفظ کنید).

2. افشا نکردن شکرانه به سلامت ماندن

قال الصادق(علیه السّلام) من قال فی مؤمن ما رأته عیناه وسمعته اذناه فهو من الذین قال الله عزوجل: (إِنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفاحِشَهُ...) (2)

امام صادق(علیه السّلام) فرمود: هر کس دربارۀ مؤمنی سخنی (دربارۀ امر زشتی) بگوید که آنرا با دو چشم خویش دیده و با دو گوش خود شنیده است، او از کسانی است که خداوند در این آیۀ شریفه از آنان یاد کرده است؛ همانا کسانی که دوست دارند زشتی ها را دربارۀ مؤمنان منتشر سازند، آنان را عذابی دردناک است.

بنابراین، اصل کلی در جامعه و فرهنگ اسلامی، حفظ آبروی افراد، حتی گناهکاران است و حتی گاهی افشا کردن یک چهره، نه تنها به سود مکتب و عقیدۀ انسان نیست، بلکه ممکن است افراد را وادار به برخوردهای خونینی نماید که به ضرر و زیان مکتب و عقیده تمام شود. در اینجا تنها راه عاقلانه و