امر به معروف و نهی از منکر: دو فریضه برتر در سیره معصومین علیهم السلام جلد 2 صفحه 93

برخی همراهان که با لباسهای نو دلخوش بودند، از رفتار امیرالمؤمنین(علیه السّلام) بسیار آزرده شدند و وقتی محضر رسول خدا(صلّی الله علیه و آله ) مشرف شدند، از این رفتار تند، زبان به شکایت گشودند.

پیامبر اکرم(صلّی الله علیه و آله ) برخاست و بر بالای منبر قرار گرفت و فرمود:

ایها الناس! لاتشکو علیاً فوالله انه لخشن فی ذات الله ؛(1)

ای مردم! از علی(علیه السّلام) شکایت نکنید. به خدا سوگند! او برای خدا و در راه خدا، خشن و سختگیر است.

2. خشونت با فتنه گران

هنگامی که خوارج بر ضد امام علی (علیه السّلام) قیام کردند، آن حضرت در حد بسیار شگفتی با آنان مدارا نمود و بر همه اهانتها و حرکات ایذایی ایشان صبر نمود؛ امّا آنگاه که فتنه کرده، دست به اسلحه بردند و نظام الهی او را مورد تهاجم قرار دادند، دیگر نرمش را صلاح ندانست و به شدت عمل دست زد و تمامی آنانرا به جز توبه کنندگان، از دم شمشیر گذراند و خود با افتخار در توصیف شدت عمل خویش، چنین فرمود:

ایها الناس فأنا فقأت عین الفتنه و لم یکن لیجتری علیها احد غیری بعدان ماج عیهبها و اشتد کلبها ؛(2)

ای مردم! همانا من چشم این فتنه را درآوردم و غیر از من هیچکس جرأت چنین کاری را نداشت؛ پس از آنکه موج دریای تاریکی و شبهه افکنی آنان بالا گرفته بود و هاری آنان فزونی یافته بود.

3. عاشقان گمراه

امام صادق(علیه السّلام) می فرماید: گروهی نزد علی(علیه السّلام) آمدند و هنگام روبه رو شدن با