عاشورا تجلی دوستی و دشمنی صفحه 113

صفحه 113

بُریر با آگاهی و شناخت می داند پاکیزه کیست و آیه تطهیر در حقّ چه کسانی نازل شده، او امام حسین علیه السلام را پاکیزه ترین افراد می داند.

به بُریر گفت: آیا به یاد داری که در گذشته می گفتی معاویه گمراه است و علی بن ابی طالب علیهما السلام امام حق و هدایت است؟ بُریر گفت: بلی. او گفت: من گواهی می دهم که تو از گمراهانی. بریر گفت: حاضری مباهله کنیم و لعنت خدا را بر کسی که باطل است، بخواهیم؟

هر دو بیرون آمدند و برای مباهله دست هایشان را بالا بردند و به مبارزه برخاستند. بین آنان درگیری شد، بُریر ضربه ای به او زد که کلاهخود او را شکافت و به مغزش رسید و او را به زمین انداخت و از این راه حقّانیت خود را اثبات کرد.(1)

آگاهی و شناخت نسبت به طهارت و پاکیزگی خاندان نبوّت علیهم السلام هیچ جای تردید و شکی برای دلدادگی به آنان باقی نمی گذارد و انسانی همچون بُریر را عاشقانه زیر شمشیرهای دشمن حسین می کشاند.(2)


1- 105. ابصار العین: ص 70.
2- 106. بحار الانوار: ج 77 / ص 28؛ «روی عن أمیر المؤمنین علیه السلام: أنّ النبیّ صلی الله علیه وآله سأل ربّه سبحانه لیله المعراج فقال: یاربّ! أیّ الأعمال أفضل؟ ... فقال اللَّه عزّوجلّ: یا أحمد! هل تدری أیّ عیش أهنأ وأیّ حیوه أبقی؟ قال: اللّهمّ لا. قال: أمّا العیش الهنی ء فهو الذی لا یفتر صاحبه عن ذکری ولا ینسی نعمتی ولا یجهل حقّی یطلب رضای فی لیله ونهاره، وأمّا الحیوه الباقیه فهی التی یعمل لنفسه حتی تهوّن علیه الدنیا وتصغر فی عینه وتعظم الآخره عنده ویؤثر هوای علی هواه ویبتغی مرضاتی ویعظّم حقّ عظمتی ویذکر علمی به، ویراقبنی باللّیل والنهار عند کلّ سیّئه أو معصیه، وینقی قلبه عن کلّ ما أکره، ویبغض الشیطان ووساوسه، ولا یجعل لإبلیس علی قلبه سلطاناً وسبیلاً، فإذا فعل ذلک أسکنت قلبه حبّاً حتی أجعل قلبه لی وفراغه واشتغاله وهمّه وحدیثه من النعمه الّتی أنعمت بها علی أهل محبّتی من خلقی وأفتح عین قلبه وسمعه حتی یسمع بقلبه وینظر بقلبه إلی جلالی وعظمتی وأضیّق علیه الدنیا وأبغض إلیه ما فیها من اللذّات وأحذّره من الدنیا وما فیها کما یحذّر الراعی غنمه من مراتع الهلکه، فإذا کان هکذا یفرّ من الناس فراراً وینقل من دار الفنآء إلی دار البقآء ومن دار الشیطان إلی دار الرحمن. یا أحمد! ولأُزیّنّنه بالهیبه والعظمه، فهذا هو العیش الهنی ء والحیوه الباقیه وهذا مقام الراضین، فمن عمل برضای ألزمه ثلاث خصال: أعرّفه شکراً لا یخالطه الجهل وذکراً لا یخالطه النسیان ومحبّه لا یؤثر علی محبّتی محبّه المخلوقین، فإذا أحبّنی أحببته وأفتح عین قلبه إلی جلالی ولا أخفی علیه خاصّه خلقی وأُناجیه فی ظلم اللّیل ونور النهار حتی ینقطع حدیثه مع المخلوقین. ومجالسته معهم وأسمعه کلامی وکلام ملآئکتی وأعرفه السرّ الذی سترته عن خلقی وألبسه الحیوه حتی یستحیی منه الخلق کلّهم ویمشی علی الأرض مغفوراً له وأجعل قلبه واعیاً وبصیراً ولا أخفی علیه شیئاً من جنّه ولا نار، وأعرّفه ما یمرّ علی الناس فی یوم القیامه من الهول والشدّه، وما أحاسب الأغنیآء والفقرآء والجهّال والعلمآء وأنوّمه فی قبره وأنزل علیه منکراً ونکیراً حتی یسألاه ولا یری غمره الموت وظلمه القبر واللحد وهول المطلع، ثمّ أنصب له میزانه وأنشر دیوانه، ثمّ أضع کتابه فی یمینه فیقرؤه منشوراً، ثمّ لا أجعل بینی وبینه ترجماناً، فهذه صفات المحبّین.»
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه