کتابخانه بالقرآن

عاشورا تجلی دوستی و دشمنی صفحه 133

صفحه 133

احساسات یک طرفه نیست

همان طور که شیعیان و مؤمنان از شادی و غم رهبران دینی و امامان معصوم متأثر می شوند، امامان هم نسبت به پیروان و شیعیان خود این گونه هستند، یعنی سرور و حزن آنان در ایشان اثر می گذارد.

شخصی می گوید:ازامام موسی بن جعفرعلیه السلام شنیدم: بیماری شیعیان ما وهمچنین ناراحتی و شادمانی آنان در ما اثرمی گذارد و ما را ناراحت و یا مسرور می کند.(1)

جای تعجّب نیست که امام معصوم به خاطر غم و شادی شیعه ای که پیرو و محبّ اوست غمناک و یا مسرور شود، زیرا ارتباط روحی، آن چنان قوی است که این مبادلات روحی را به دنبال دارد.

رمیله می گوید: در زمان حکومت امیرالمؤمنین علیه السلام مریض شدم و تب شدیدی به سراغم آمد، روز جمعه بود، به خودم گفتم: بهتر است که مقداری آب به خودم بریزم تا تب فروکش کند و در نماز جمعه به امیرالمؤمنین علیه السلام اقتدا کنم.

همین کار را کردم، به مسجد رفتم و امیرالمؤمنین علیه السلام بالای منبر رفت، ولی دیدم تب دوباره به سراغم آمد. نماز که تمام شد، من هم به دنبال حضرت رفتم.

1- 127. بحار الانوار: ج 68 / ص 167؛ «عن ابن أبی نجران قال: سمعت أباالحسن علیه السلام یقول: من عادی شیعتنا فقد عادانا ومن والاهم فقد والانا، لأنّهم منّا خلقوا من طینتنا، من أحبّهم فهو منّا ومن أبغضهم فلیس منّا، شیعتنا ینظرون بنور اللَّه ویتقلبون فی رحمه اللَّه ویفوزون بکرامه اللَّه، ما من أحد من شیعتنا یمرض إلّا مرضنا لمرضه ولا اغتمّ إلّا اغتممنا لغمّه ولا یفرح إلّا فرحنا لفرحه ولا یغیب عنّا أحد من شیعتنا أین کان، فی شرق الأرض أو غربها. ومن ترک من شیعتنا دیناً فهو علینا ومن ترک منهم مالاً فهو لورثته، شیعتنا الذین یقیمون الصلوه ویؤتون الزکوه ویحجّون البیت الحرام ویصومون شهر رمضان ویوالون أهل البیت ویتبرّؤون من أعدآئهم، أولئک أهل الإیمان والتّقی وأهل الورع والتقوی، من ردّ علیهم فقد ردّ علی اللَّه ومن طعن علیهم فقد طعن علی اللَّه، لأنّهم عباد اللَّه حقّاً وأولیآؤه صدقاً، واللَّه أنّ أحدهم لیشفع فی مثل ربیعه ومضر فیشفّعه اللَّه فیهم لکرامته علی اللَّه عزّوجلّ.»