عاشورا تجلی دوستی و دشمنی صفحه 176

در مجلس ابن زیاد وقتی نگاه این مادر به سر بریده امام حسین علیه السلام افتاد سر مطهر را برداشت، بوسید و شروع کرد به گریه کردن و گفت: من هیچ وقت حسین را فراموش نمی کنم، فراموش نمی کنم آن لحظه ای را که نیزه بر بدنش زدند، فراموش نمی کنم که بدنش را بدون کفن بر روی زمین گذاردند. وقتی وارد مدینه شد زیر سقف قرار نگرفت و می گفت: چگونه در سایه باشم در حالی که بدن حسین را در میان آفتاب گذاشتند.(1)

5) آموزش و پرورش محبّت از طریق آشنایی

توضیح

آشنایی یکی از راه های پیدایش دوستی و محبّت است. کودک اگر با خدا و رسول و اهل بیت علیهم السلام آشنا شد، قدمی در باب دوستی برداشته است. همان گونه که به راه افتادن کودک نیاز به یاری پدر و مادر دارد، قدم برداشتن برای آشنایی و دوستی هم کمک آنان را می طلبد. اگر به راه افتادن طفل انگیزه می خواهد که گاه انگیزه او دیدن چیزی است که به او نشان می دهند و طفل برای رسیدن به آن تلاش می کند، به راه افتادن در مسیر دوستی هم احتیاج به انگیزه دارد و این انگیزه آشنایی با خوبان است.

امام علیه السلام فرمود: کودک وقتی سه ساله شد هفت مرتبه به او بگویید: بگو «لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ»، یعنی آشنایی با آفریدگار هستی. وقتی سه ساله و هفت ماه و بیست روز از او گذشت، هفت مرتبه به او بگویید تا بگوید: «مُحَمَّدٌرَسُولُ اللَّهِ»، یعنی آشنایی با پیامبر الهی.