عاشورا تجلی دوستی و دشمنی صفحه 193

آنان می خواهند زیبایی ها را زشت جلوه داده و زشتی ها را زیبا جلوه دهند، انسان های پاکیزه و عدالت خواه را از عوامل انحطاط و سقوط و انسان های حیله گر و ظالم را بشردوست و عدالت خواه معرفی کنند. انسان هایی همانند امیرمؤمنان علی علیه السلام را انسان هایی بی مهر و عاطفه و همانند معاویه را خیرخواه و بامحبّت.

برای خنثی نمودن این شیوه تبلیغات، لازم است که چهره واقعی بدخواهان معرفی گردد و نقاب از صورت زشت آنان برداشته شود. آنان ممکن است با انجام کارهایی که ظاهری فریبنده دارند، درصدد باشند که قلب ها را نسبت به خوبان عالم خالی از مهر و محبّت نموده و به خود وابسته گردانند.

شیرینی برای از بین بردن دوستی و محبّت

ابوالاسود دوئلی از شاعرانی است که اهل بصره بود واز شیفتگان امیرمؤمنان. در جنگ صفین در رکاب علی علیه السلام شمشیر می زد و عواطف ومحبّت خود را نثار حضرت می نمود. معاویه تصمیم گرفت بین علی علیه السلام و او جدایی بیندازد، هدایایی برای ابوالاسود، همراه با شیرینی فرستاد. او دختری خردسال داشت، وقتی نگاهش به شیرینی ها افتاد مقداری از آن را برداشت وداخل دهان خود گذارد. پدر وقتی چنین منظره ای را دید، به دخترش گفت: دخترم! این شیرینی سمّ است که معاویه برای ما فرستاده، او می خواهد بدین وسیله دوستی ومحبّت امیرمؤمنان را از قلب ما بیرون برد.