عاشورا تجلی دوستی و دشمنی صفحه 30

در دعای روزاول ماه رجب ازخداوند می خواهیم ریشه های دوستی نسبت به خوبی ها را در قلب ما قرار داده و آگاهی سودمند نیز به ما عطا فرماید.

«وَأَغْرِسْ فِی قَلْبِی حُبَّ الْمَعْرُوفِ وَاجْعَلْ لِی عِلْماً نافِعاً.»(1)

انسان های پاک و عشق به خوبی ها

اشاره

حسین بن علی علیهما السلام وقتی در مقابل زشتی ها قرار می گیرد و از او می خواهند که با مثل یزید بیعت نماید، کنار قبر جدّش رسول خداصلی الله علیه وآله می آید و در پیشگاه خداوند عرضه می دارد: «خدایا! این قبر پیامبر تو محمّد است و من پسر دختر پیامبر تو هستم و برای من پیش آمدی رخ داده که خود می دانی، خدایا! من معروف و نیکی را دوست دارم و از بدی و منکر بی زارم.(2)

حرکت حسین بن علی علیهما السلام از مدینه به سوی مکه و از آنجا به سوی کوفه سپس سرزمین کربلا، براساس دوستی و دشمنی شکل گرفت، دوستی نسبت به خوبی ها و دشمنی نسبت به بدی ها. نفرت نسبت به بدی ها فرزند زهراعلیهما السلام را از مدینه جدا کرد، زیرا در مدینه بودن یعنی بیعت با جرثومه بدی ها یزید؛ دوستی و محبّت نسبت به خوبی ها حضرتش را به سوی ملاقات با پروردگارحرکت داد، او زندگی با فساد را ذلّت و مرگ در راه عدل و نیکی را سعادت می داند.