عاشورا تجلی دوستی و دشمنی صفحه 313

هرگاه طلا را بر سنگ محک بزنند، بدون شک اندازه عیار و غشّ آن روشن می شود. در انسان نیز غش و طلای ناب درهم آمیخته و امام علی علیه السلام در میان ما چون سنگ محک است که عیار وجود ما را مشخص می کند.

از روایات زیادی استفاده می شود که اعمال انسان بدون داشتن محبّت اهل بیت علیهم السلام دارای ارزش نبوده و آنچه به اعمال انسان وزن می دهد و آن را گرانبها می کند، ولایت و محبّت آنان می باشد.

سنگینی دوستی و محبّت در میزان

از پیامبر خداصلی الله علیه وآله نقل شده که در روز قیامت عده ای از انسان ها ترازوی اعمال آنها پر است از گناهان، به آنها گفته می شود: این گناهان شماست، پس خوبی ها و حسنات شما کجاست؟ پاسخ می دهند: ما کار خوبی سراغ نداریم. ولی از طرف خداوند ندا می آید: اگر شما سراغ ندارید، من سراغ دارم.

آن گاه صحیفه کوچکی در کفه خوبی ها قرار می گیرد و بر تمام آن سیّئات و گناهان غلبه می کند که مقایسه بین آن گناهان و آن حسنه و خوبی به فاصله بیش از ما بین زمین و آسمان است.

سپس به یکی از آنها گفته می شود: دست پدر و مادر و برادران و خواهران و فامیل و آشنایان خود را بگیر و به بهشت ببر.