عاشورا تجلی دوستی و دشمنی صفحه 330

امید به گامی بر محبّت دوست

آری اگر قدمی بر گناه بلغزد قدمی دیگر بر محبّت، انسان را به مقصد می رساند. جابر بن عبداللَّه انصاری به عطیه کوفی گفت: ای عطیه! از محبوبم رسول خدا شنیدم که می فرمود: هر که مردمی را دوست بدارد با آنان محشور خواهد شد و هر که کردار مردمی را دوست داشته باشد شریک کردارشان خواهد بود، دوستدار آل محمدعلیهم السلام را تا هنگامی که دوستشان می دارد دوست بدار و دشمن آل محمد را تا هنگامی که دشمنشان می دارد دشمن بدار، گرچه بسیار روزه دار و شب زنده دار باشد. با دوستدار آل محمد مهربانی و نرمی کن، زیرا اگر بر اثر گناهان بسیارش، یک گام او بلغزد، بر اثر محبتشان گام دیگرش استوار می ماند. در حقیقت بازگشت دوستدارشان به بهشت است و بازگشت دشمنشان به دوزخ.(1)

کیفیت ورود دوستان به قیامت

روز قیامت همه را به نام خود و نام مادرشان می خوانند، ولی دوستان اهل بیت را با نام خود و نام پدرشان صدا می زنند. از رسول خداصلی الله علیه وآله شنیدم که حضرت فرمود: ای علی! آیا به تو بشارت ندهم؟! حضرت عرضه داشت: بلی یا رسول اللَّه، پدر و مادرم به فدای شما!