عاشورا تجلی دوستی و دشمنی صفحه 39

مهرورزی نسبت به بندگان خوب خدا

خانه دل پذیرای خدا و رسول و اهل بیت گرامش علیهم السلام و دوستان آنان و کسانی است که طوق بندگی و فرمان بری خداوند را به گردن انداخته اند، دوستی بندگان مطیع خدا نسبت به فرمان بری خود نسبت به خداوند می توانند در دل ما جا گیرند.

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمود:

«أَحْبِبِ الْإخوانَ عَلی قَدْرِ التَّقْوی (1)

برادران دینی خود را به مقدار تقوا و پرهیزکاری آنان دوست بدارید.»

درب خانه دل را باز کردن و اجازه ورود به بندگان خوب خدا دادن، نشانه خیری است که در وجود انسان است و بالعکس، مهرورزی نکردن نسبت به بندگان مطیع خدا، دور شدن از مهر و محبّت خداوند است.

امام باقرعلیه السلام فرمود: «هرگاه خواستی بدانی در تو خیری هست یا نه، به قلبت نگاه کن، اگر پیروان خدا را دوست و معصیت کاران را دشمن می دارد، پس در تو خیر است و خداوند تو را دوست می دارد. و اگر پیروان خدا را دشمن و معصیت کاران را دوست می دارد، پس در تو خیری نیست و خداوند دشمنت می دارد، زیرا انسان همراه کسی است که دوستش می دارد.»(2)