عاشورا تجلی دوستی و دشمنی صفحه 54

«قالُوا تَاللَّهِ تَفْتَؤُ تَذْکُرُ یُوسُفَ حَتّی تَکُونَ حَرَضاً أَوْ تَکُونَ مِنَ الْهالِکِینَ»؛(1)

گفتند: به خدا سوگند که پیوسته یوسف را یاد می کنی تا بیمار شوی یا هلاک گردی.»

یاد خدا نشانه محبّت و دوستی

انسانی که دوستدار خداوند است به نسبت دوستی اش او را یاد می کند، از خانه بیرون می رود به یاد اوست و با یاد او و نام او که «اللَّه» است خانه را ترک می کند، هر کاری که انجام می دهد به یاد اوست، غذا می خورد از او یاد می کند با نام او شروع می کند، درس می خواند، مطالعه می کند، به تفریح می رود، مسافرت می رود، همه جا با نام اوست، حتی وقتی می نشیند مکانی را انتخاب می کند که در مقابل خانه او یعنی کعبه باشد و رو به قبله می نشیند حتی وقتی می خوابد به یاد اوست و به طرف کعبه می خوابد.

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله فرمود:

«عَلامَهُ حُبِّ اللَّهِ حُبُّ ذِکْرِ اللَّهِ؛(2) نشانه محبّت خدا دوست داشتن یاد اوست.»

در بعضی روایات آمده، یکی از فرشته ها گفت: «سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ.» و ملک دیگری گفت: «رَبُّ الْمَلائِکَهِ وَالرَّوحِ» حضرت ابراهیم علیه السلام وقتی شنید، فرمود: دوباره