عاشورا تجلی دوستی و دشمنی صفحه 76

امام صادق علیه السلام فرمود:

«ما أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ عَصاهُ؛

کسی که خدا را نافرمانی می کند دوستدار خدا نیست.»

تُعْصِی الْإلهَ وَأَنْتَ تُظْهِرُ حُبَّهُ

هذا مَحالٌ فِی الْفِعال بَدِیعٌ

لَوْ کانَ حُبُّکَ صادِقاً لاَطَعْتَهُ

إِنَّ الْمُحِبّ لِمَنْ یُحِبُّ مُطِیعٌ(1)

معصیت و نافرمانی خدا می کنی در حالی که اظهار محبّت نسبت به او می نمایی. چنین چیزی محال است و شدنی نیست. اگر دوستی تو صادقانه بود از او فرمانبری می کردی، زیرا دوست نسبت به محبوب فرمانبر می باشد.

شخصی خیلی به رسول خداصلی الله علیه وآله علاقه داشت، به خدمت حضرت رسید در حالی که رنگ او تغییر کرده و لاغر شده بود. حضرت فرمود: چرا چنین شده ای؟ عرض کرد: کسالتی ندارم جز آنکه وقتی شما را دیر می بینم و مشتاق دیدارتان می شوم این چنین می شود، تازگی برایم این ناراحتی پیدا شده که در قیامت، فراق تو را چگونه تحمل کنم، زیرا اگر به بهشت هم بروم، مقام من پایین تر از مقام شماست، لذا این فکر مرا ضعیف و ناراحت کرده. آیه نازل شد:

«وَمَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدآءِ وَالصّالِحِینَ وَحَسُنَ أُولئِکَ رَفِیقاً»؛(2)