سربازان خورشید صفحه 104

هم چنین به پیام امام صادق علیه السلام کاملاً معتقد بودند که فرموده اند:

صَاحِبَ هَذَا الْأَمْرِ یَتَرَدَّدُ بَیْنَهُمْ وَ یَمْشِی فِی أَسْوَاقِهِمْ وَ یَطَأُ فُرُشَهُمْ وَ لَا یَعْرِفُونَهُ حَتَّی یَأْذَنَ اللَّهُ لَهُ أَنْ یُعَرِّفَهُمْ نَفْسَه؛(1) صاحب این امر، در بین مردم رفت و آمد می کند، در بازارهای آن ها راه می رود و فرش های آنان را زیر پاهایش قرار می دهد و مردم او را نمی شناسند؛ تا زمانی که خداوند به او اذن بدهد، خودش را به آنان معرفی کند.

هم چنین آنان می دانستند که امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، بر احوالاتشان آگاه و به یادشان است. آنان این نگاه را از توقیعی که امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف برای شیخ مفید صادر فرموده است، دریافت کرده بودند:

انّا غیرمهملین لمراعاتکم و لاناسین لذکرکم، و لولا ذلک لنزل بکم اللّأواء و اصطلمکم الاعداء؛(2) ما از رعایت حال شما کوتاهی نمی کنیم و شما را از یاد نمی بریم، زیرا در غیر این صورت، سختی ها و گرفتاری ها بر شما فرو می آید و دشمنان، شما را ریشه کن کرده و از بین می برند.

بنابراین، همواره نام و یاد اهل بیت علیهم السلام و به خصوص امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریفدر جبهه ها و در مراحل گوناگون عملیات، از شناسایی تا طراحی، توجیه