سربازان خورشید صفحه 118

عراق بدون در اختیار داشتن چنین پول هنگفتی، قدرت ادامه جنگ را نداشت. اگر سرازیر شدن کمک های مختلف به سوی عراق نبود، به طور قطع رژیم صدام حسین در سال 1982، یعنی سال شکست های فراگیر، سرنگون گردیده بود.(1)

بسیاری از کشورهای عربی با ابراز برادری با اعراق، کمک های نظامی شان را به عراق در طی جنگ سرازیر می کردند. این کشورها علاوه بر کمک های اطلاعاتی، تسلیحاتی و مالی به عراق، اقدام به اعزام نیروهای انسانی برای حضور فیزیکی در مناطق عملیاتی می کردند. وفیق السامرایی در این باره می گوید:

کمک هایی که عراق در طول جنگ با ایران دریافت کرد، محدود به جنبه های مشخصی نمی شد، بلکه این کمک ها در همه زمینه های اقتصادی، نظامی و سیاسی بود. یمن، تیپ «العروبه» را در طول جنگ با ایران به عراق فرستاده بود. اردن، نیروی «الیرموک» را به عراق گسیل داشت و سودان داوطلبانی را اعزام کرد که در منطقه شرق میسان در خط مقدم جبهه فعالیت می کردند؛ از سوی دیگر، کلیه کشورها جز کره شمالی و گاهی چین و برخی کشورهای عربی، درهای خود را به روی ایران بسته بودند.(2)