سرمشق خوبی برای شمایند؛ در آن هنگام که به قوم خود گفتند: ما از شما و آنچه جز خدا می پرستید، بیزاریم؛ به شما کفر می ورزیم و میان ما و شما، دشمنی و کینه در پیوسته است، تا آن گاه که به خدای یگانه ایمان آورید.
حضرت امیر علیه السلام نیز برای تربیت انسان های خداجو، از روش الگودهی بهره می برند. آن حضرت فرمودند:
وَ لَقَدْ کَانَ فِی رَسُولِ اللَّهِ کَافٍ لَکَ فِی الْأُسْوَه... فَتَأَسَأ بِنَبِیِّکَ الْأَطْیَبِ الْأَطْهَرِ ص فَإِنَّ فِیهِ أُسْوَهً لِمَنْ تَأَسَّی وَ عَزَاءً لِمَنْ تَعَزَّی وَ أَحَبُّ الْعِبَادِ إِلَی اللَّهِ الْمُتَأَسِّی بِنَبِیِّهِ وَ الْمُقْتَصُّ لِأَثَرِه؛(1) برای تو کافی است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را الگو و اسوه خود قرار دهی...؛ پس از پیامبر خود که پاک و پاکیزه است، الگو بگیر، چرا که او خوب الگویی است برای الگوخواهان، و نسبت شایسته و نیکویی است برای کسی که بخواهد به او نسبت داشته باشد. محبوب ترین بندگان نزد خداوند، بنده ای است که از پیامبرش پیروی کند و جای بر جایگاه قدم او نهد.
یا این که امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف می فرمایند: «وَ فِی ابْنۀ رَسُولِ اللَّهِ لِی أُسْوَهٌ حَسَنَه»؛(2) دختر رسول خدا [فاطمه زهرا علیها السلام ] برای من، اسوه و الگویی نیکوست، بیان گر اهمیت الگو و نقش برجسته آن در زندگی است.
1- نهج البلاغه، ص228.
2- شیخ طوسی، الغیبه، ص286.