- مقدمه: 1
- صفحه تقدیم: 1
- سربازان امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف 8
- فرهنگ 12
- فرهنگ دفاع مقدس 15
- اشاره 15
- 1. رهبری 16
- 2. هدف والا 17
- 3. وحدت و هم بستگی مردمی 18
- 4. جوّ معنوی حاکم بر جبهه ها 19
- فرهنگ مهدویت 20
- تشیع 24
- استکبارستیزی 26
- بخش اول: پیوند های دفاع مقدس و فرهنگ مهدوی 28
- اشاره 28
- فصل اول: انسجام بخشی و سازمان دهی نیروها 31
- اشاره 31
- 1. پیروی از نایب امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 32
- 2. پیروی از فرماندهان 42
- نقش علقه های معنوی در پیروزی ها 46
- فصل دوم: ایجاد علقه های معنوی 46
- اشاره 46
- 1. ایجاد ارتباط معنوی با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 49
- الف) با امام خمینی رحمه الله 60
- 2. ایجاد ارتباط معنوی با منتظران راستین امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 60
- اشاره 60
- ب) با روحانیت 63
- ج) با فرماندهان و دیگر رزمنده ها 74
- فصل سوم: قداست بخشی به فعالیت های نظامی و تقویت قدرت انگیزشی 79
- اشاره 79
- 1. فرماندهی اصلی جنگ 81
- اشاره 84
- 2. افتخار سربازی برای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 84
- الف) بیانات امام خمینی رحمه الله 85
- ب) خاطرات و وصیت نامه های شهدا 88
- 3. نام ها و نمادها 92
- اشاره 103
- فصل چهارم: عنایات امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 103
- 1. کمک های نظامی بین المللی به عراق 110
- 2. سنّ کم فرماندهان و رزمنده ها 124
- اشاره 132
- بخش دوم: زمینه سازان 132
- حتمی و جهانی بودن قیام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 133
- فصل اول: دفاع مقدس و زمینه سازانی برای ظهور 133
- اشاره 133
- نیازمندی حکومت جهانی امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف به زمینه سازی 135
- ایرانیان؛ قوم زمینه ساز 139
- هدف انقلاب اسلامی؛ زمینه سازی برای قیام جهانی 142
- شهدا؛ زمینه سازان انقلاب جهانی 146
- فصل دوم: شهدا، بهترین الگوی منتظران 157
- ضرورت داشتن الگو در زندگی 157
- ضرورت الگوهای مناسب در زندگی 158
- توجه به الگو های مناسب در منابع دینی 161
- شهدا؛ بهترین الگو برای منتظران 164
- فصل سوم: معنای انتظار 168
- اشاره 168
- دلیل فضیلت های بسیار منتظران 172
- شهدا و انتظار امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 175
- تربیت نسل منتظر 179
- الگوزدایی در دفاع مقدس 181
- بخش سوم: الگوهای برتر 187
- اشاره 187
- اشاره 188
- فصل اول: وظایف منتظران 188
- شناخت و معرفت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 190
- اشاره 195
- محبت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 195
- الف) بلند شدن به هنگام شنیدن نام حضرت 198
- ب) اندوهگین بودن 200
- ولایت مداری 202
- تقوا و خودسازی 208
- رضایت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 216
- خدمت و یاری امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 224
- دعا 227
- به یاد امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بودن 232
- اشاره 232
- الف) توسل و زیارت 240
- ب) بزرگ داشت مکان ها و زمان ها 243
- ج) خواندن نماز امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 247
- وفای به عهد 251
- فصل دوم: شهدا؛ بهترین الگو برای مهدی یاوران 254
- اشاره 254
- شناخت و اطاعت خدا 256
- زاهدان شب و شیران روز 266
- اخلاص 270
- تلاوت قرآن 275
- ساده زیستی 280
- شهادت طلبی 289
- صبر و استقامت 297
- قوت و قدرت 303
- بصیرت 307
- اشداء علی الکفار 312
- کتابنامه: 317
الْمُنْتَظِرُ لِلثَّانِی عَشَرَ کَالشَّاهِرِ سَیْفَهُ بَیْنَ یَدَیْ رَسُولِ اللَّهِ یَذُبُّ عَنْه؛(1) کسی که منتظر امام دوازدهم است، مانند کسی است که در کنار رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و برای دفاع از آن حضرت، شمشیر می زند.
ایشان در جای دیگر فرمودند:
إِنَّ الْمَیِّتَ وَ اللَّهِ مِنْکُمْ عَلی هذَا الْأَمْرِ لَشَهِیدٌ بِمَنْزِلَهِ الضَّارِبِ بِسَیْفِهِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ؛(2) کسی که در حال انتظار ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بمیرد، به منزله آن است که در راه خدا با شمشیر جهاد کرده است.
از امام صادق علیه السلام روایت شده است:
مَنْ مَاتَ مِنْکُمْ وَ هُوَ مُنْتَظِرٌ لِهَذَا الْأَمْرِ کَمَنْ هُوَ مَعَ الْقَائِمِ فِی فُسْطَاطِهِ قَالَ ثُمَّ مَکَثَ هُنَیْئَهً ثُمَّ قَالَ لَا بَلْ کَمَنْ قَارَعَ مَعَهُ بِسَیْفِهِ ثُمَّ قَالَ لَا وَ اللَّهِ إِلَّا کَمَنِ اسْتُشْهِدَ مَعَ رَسُولِ اللَّه صلی الله علیه و آله و سلم؛(3) اگر کسی از شما بمیرد، در حالی که منتظر حکومت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بوده، همانند کسی است که با امام قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف در خیمه اش بوده است. سپس اندکی درنگ کرد و فرمود: نه، بلکه همانند کسی است که در کنار حضرت با شمشیرش بجنگد؛ سپس فرمود: نه، به خدا قسم، بلکه مانند کسی است که در کنار رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به شهادت برسد.
1- شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج 2، ص647.
2- کافی، ج 15، ص352.
3- بحار الانوار، ج 52، ص126.