سربازان خورشید صفحه 226

شهدا با دل کندن از شهر و دیار و زن و بچه هایشان، به سوی جبهه ها شتافته و در راستای خدمت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، تمام هستی شان را در طبق اخلاص گذاشتند؛ البته آن ها، عاشق خانواده خود بوده و در این مسئله، الگو و نمونه اند.

«شهید حسن امام دوست» در بخشی از نامه اش، خطاب به دختر تازه به دنیا آمده خودش می نویسد:

کودکم! شعله عشق دیدار تو در دلم زبانه می کشد. خیلی دلم می خواست برای یک بار هم که شده، شما را ببینم، اما نازنینم! چگونه می توانم به سوی تو باز آیم، در حالی که دشمن هر روز ناجوانمردانه به شهر و روستاهای میهن ما می تازد و صدها چون تو را که همه برایم عزیزند، در آغوش مادرانشان به خاک و خون می کشد؟! من می مانم تا تو فردا بتوانی سربلند و با افتخار بگویی که پدرت در راه اسلام و قرآن و نوکری اباعبد الله الحسین و امام عصر روحی له الفداه و نایب بر حقّش، خمینی کبیر جان باخته است.(1)