سربازان خورشید صفحه 267

امام کاظم علیه السلام فرمودند:

یَعْتَادُهُ مَعَ سُمْرَتِهِ صُفْرَهٌ مِنْ سَهَرِ اللَّیْلِ بِأَبِی مَنْ لَیْلَهُ یَرْعَی النُّجُومَ سَاجِداً وَ رَاکِعا؛(1) مهدی بر اثر تهجد و شب زنده داری، رنگش به زردی متمایل است. پدرم فدای کسی باد که شب ها در حال سجده و رکوع است و طلوع و غروب ستارگان را مراعات می کند!

یاران واقعی امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز خود را به تهجد و شب زنده داری خو داده اند، به طوری که در پرتو شب زنده داری، قدرت روحی خاصی پیدا کرده و به واسطه آن با موانع بر سر راهشان، مقابله می کنند.

امام صادق علیه السلام در توصیف شب زنده داری یاران امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف فرمودند:

رِجالٌ لایَنامُونَ اللَّیلَ، لَهُمْ دَوِیُّ فی صَلَواتِهِمْ کَدَوِیِّ النَّحْلِ، یَبیتُونَ قِیاما عَلی اَطْرافِهِمْ؛(2) آنان مردانی هستند که شب ها نمی خوابند و زمزمه نمازشان چون نغمه زنبوران از کندو به گوش می رسد. آن ها شب ها را با شب زنده داری سپری می کنند.

رزمنده ها به مناجات با پروردگار در دل شب، خو گرفته بودند. همواره دوست داشتند وقت شب فرا رسد و تاریکی شب بین آنان و اطرافیانشان پرده ای ایجاد کند تا با معشوق حقیقی، خلوت نمایند و گرد و غبار دنیا و جلوه های مادی را از دیواره های خانه دلشان دور کنند.