سربازان خورشید صفحه 311

«شهیدحمیدرضا دستگیر» در وصیت نامه خود این چنین می نویسد:

خدایا! خود می دانی که هدف و پیکار ما، نه از آن جهت است که به پایگاه قدرتی برسیم و یا چیزی از کالای بی اجر دنیا را به چنگ آوریم، بلکه بدان جهت است که نشانه و پرچم های دین تو را برافرازیم و ستم دیدگان تو در امان باشند و ستمگران به کیفر خویش برسند. امروز، حسینِ زمان تنهاست. امروز فرزند فاطمه در برابر سپاهیان کفر و ابرقدرت های پست، بی یاور است. من می روم شاید نینوایی را بیابم و در عاشورای دوران، هدیه ناقابلی را در راه پیروزی حق علیه باطل و اسلام بر کفر، به پیشگاه مولایم مهدی تقدیم نمایم.(1)

شهدا که خود به لایه های پنهان جنگ، با بصیرت خاصی نگاه می کردند و برایشان حجابِ فتنه گری ها کنار زده شده و حقانیت رشادت هایشان از خورشید روشن تر بود، در برابر افرادی که چنین بصیرتی نداشتند، حساسیت نشان داده و آنان را آگاه می کردند.

این که شهیدمحمد بروجردی را «مسیح کردستان» لقب داده بودند، فقط به خاطر فعالیت های نظامی و رشادت هایش نبود؛ او همواره و در هر فرصتی که به دست می آورد، با کسانی که از امام و انقلاب، دل خوشی نداشتند، دل سوزانه بحث و گفت وگو کرده و آنان را به برخی مسائل آشنا می کرد.