سربازان خورشید صفحه 315

و خدا می داند که در جمله کوتاه: «مثل چمران بمیرید» چه درس هایی است؛ جمله ای که نوشتنش آسان و فهمیدنش دشوار است.

البته رزمندگان اسلام در طول جنگ، بغض و کینه خود را بر سر افراد عادی خالی نمی کردند، بلکه دشمنی آنان با بعثی ها و متجاوزان بود. آنان حتی با اسیران نظامی نیز برخورد شایسته ای داشتند.

خلبان «شهیدحسین خلعتبری» در یکی از مصاحبه هایش می گوید:

یک روز به ما مأموریت دادند پل «العماره» را بزنیم. پل، درست وسط شهر بود. وقتی من رفتم روی پل، در اوج فشار ضد هوایی ها، دیدم اتومبیل های رنگ و وارنگ که مشخص بود ماشین شخصی هستند، روی پل در حرکتند. با قبول خطر، دور زدم و پس از رد شدن اتومیبل ها، پل را زدم. وقتی از من در این مورد سؤال شد، گفتم: «یک لحظه احساس کردم که توی ماشین ممکن است بچه یک ساله ای مثل آرش من وجود داشته باشد. چطور قبول کنم که پدری، بچه سوخته خودش را بغل کند؟! ولی آن ها با ما چه کردند؟ من در دزفول بودم که زن لری، بچه سوخته اش را در بغل من گذاشت و گفت: بی غیرت! تو خلبان مایی؟ بگیر!»

هم چنین درباره این شهید بزرگوار نقل شده است: