سربازان خورشید صفحه 316

در یکی از مأموریت ها، در حین بمباران، مادری را دیده بود که برای نجات جان فرزندش، خودش را برای فرزندش سپر کرده بود. دلش سوخت و آن قسمت را بمباران نکرد.(1)

اگر این خاطرات را در مقابل بمباران های وسیع شهرها و به خاک و خون کشیدن زنان و کودکان و افراد غیر نظامی قرار دهیم و یا با حوادثی مانند حمله شیمیایی بعثیان کافرصفت به حلبچه، مقایسه کنیم، به گوشه هایی از زشتی ها و زیبایی های دفاع مقدس پی می بریم. به سبب این اقدامات غیرانسانی، رزمندگان ما از آنان متنفر بودند و با تمام توان، با آن ها مقابله می کردند.