مسأله 119
هرگاه شخصی را برای حج واجب یا مستحب اجیر کنند و اجیر حج خود را به جماع قبل از مشعر فاسد نماید یعنی این که پس از بستن احرام حج و قبل از وقوف در مشعر با همسر خود جماع کند واجب است حج را تمام کند و با اتمام آن، وجوب حج از منوب عنه ساقط می شود، ولی باید اجیر در سال بعد دوباره حج به جا آورد و یک شتر نیز کفّاره بدهد و اگر نتواند، یک گوسفند بدهد و مستحق تمام اجرت است، اگر چه در سال بعد با عذر یا بدون عذر حج ننماید.
و تمام احکام ذکر شده، در نیابت تبرّعی نیز جاری است، به جز این که نایب مستحق اجرتی نیست.
مسأله 120
اجیر هر چند با تحقق عقد اجاره مالک اجرت می شود، ولی پرداخت آن واجب نیست مگر بعد از انجام عمل، البته در صورتی که شرط پرداخت پیش از عمل نشده باشد و در حج ظاهر اینست که اجیر می تواند اجرت را پیش از انجام حج مطالبه نماید و این به جهت اینست که در مورد حج قرینه بر چنین شرطی وجود دارد اگر چه صریحاً شرط نشده باشد زیرا که غالباً اجیر برای حج تا اجرت را نگیرد نمی تواند به حج برود و اعمال را انجام دهد.
مسأله 121
هرگاه کسی اجیر شود که خودش حج را به جا آورد چه تصریح شود به مباشرت اجیر و یا اطلاق عقد و عدم تصریح به خلاف آن مفید مباشرت باشد نمی تواند شخص دیگری را بر انجام آن اجیر نماید، مگر با اجازه مستأجر.
مسأله 122
هرگاه شخصی را در وسعت وقت برای انجام حج تمتّع اجیر نماید و اتفاقاً وقت برای انجام آن تنگ شود و اجیر از عمره تمتّع به حج افراد عدول نماید و بعد از آن عمره مفرده را انجام دهد، ذمّه منوب عنه از حج بریء می شود، ولی چنانچه اجیر برای انجام اعمال حج تمتّع اجیر شده باشد مستحق اجرت نیست و چنانچه اجاره بر فارغ کردن ذمّه منوب عنه باشد، مستحق اجرت است.