عمره صفحه 12

1- 37) قال النبی(ص) وجب الاحرام لعله الحرم. وسائل جچ صفحه 3.

2- 38) قال الرضا (علیه السلام): انما یامروا بالاحرام لتخشعوا قبل دخولهم حَرَم اللَّه... ولئلایلهوا ویشتغلوا بشی ء من امور الدنیا و زینتها و لذاتها و یکونوا جادین فیماهم فیه قاصدین... مع ما فیه من التعظیم للَّه عز و جل و التذلل لانفسهم عند قصدهم الی اللَّه وفادتهم الیه راجیا ثوابه راهبین من عقابه... وسائل جلد9 صفحه 3.

3- 39) پاورقی قبل.

4- 40) پاورقی قبل.

5- 41) پاورقی قبل.

6- 42) من مات محرما بعث یوم القیامه ملبیا بالحج مغفورا له. من لایحضر جلد2 صفحه 229.

20- حرم و مکه

عمره » حرم و مکه

زائران خانه خدا، در میقات، لباس را عوض کرده، کم کم به سوی مکّه حرکت می کنند، به حرم می رسند به منطقه ای که علامت گذاری شده است. هرچه نزدیکتر می شوند، هیجان و شور و نشاط بیشتر می شود تا وارد مکّه می شوند. خانه ای برای همه مردم (سَواء الْعا کِفُ فیهِ وَاْلبادِ)(1)، افراد مقیم و مسافر در بهره برداری از مکّه یکسانند.

در این حریم، هیچکس حق نداردبه عنوان متولی خانه خدا یا عناوین دیگر، کمترین مزاحمتی برای زائران خانه خدا فراهم کند و یا آن را به یک پایگاه اختصاصی برای تبلیغات و برنامه های خود تبدیل نماید.(2)

مکّه از نظر جغرافیائی، شهری است کوهستانی با هوای داغ، حدود 330 متر از سطح دریا ارتفاع دارد و حدود چهارصد هزار نفر ساکن دائمی آنجا هستند، بنیان گذار این شهر حضرت ابراهیم (علیه السلام) و سابقه تاریخی آن بسیار است؛ زیرا حتی قبل از اسلام یکی از مراکز تجاری بوده است(3) ولی ما مکّه را جغرافیا نمی دانیم، تاریخ می دانیم. ماده نمی دانیم، معنا می دانیم.

مکّه زادگاه پیامبر اسلام (صلی اللَّه علیه و آله) است، مکّه شکنجه گاه مسلمانان صدر اسلام است، مکّه فرودگاه جبرئیل و مرکز وحی است، مکّه شمعی است که پروانه های آن از سراسر جهان گردش جمع می شوند، مکّه یادگار ایثارهای ابراهیم (علیه السلام) و هاجر است، مکّه شهر خدا است.

21- مسجد الحرام

عمره » مسجد الحرام

زائران خانه خدا، با رسیدن به مکّه، بازهم احساس می کنند که گمشده ای دارند. گمشده آنان مسجدالحرام و کعبه است. امام صادق (علیه السلام) می فرماید: چون ورود مشرکان به آن مسجد طبق آیه قرآن حرام است، آن را مسجدالحرام نامیده اند(4)مسجدی که نماز فرادی در آن از نماز جماعت در خانه، بهتر است(5)، مسجدی که انجام یک نماز واحب در آن، سبب آبرو و قبول شدن تمام نمازهای انسان در طول عمر اوست(6).

در قرآن می خوانیم؛ «وَ مَنْ یُرِدْ فیهِ بِالْحادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ اَلیمٍ»(7)، کسی که بنا داشته باشد در مسجد الحرام ظلمی کند از عذاب دردناک به او می چشانیم.

امام صادق (علیه السلام) در ذیل این آیه فرمود؛ «اراده ظلم در مسجد الحرام به این است که انسان در آنجا عبادت غیرخدا کند و یا حکومت و تولیت غیر صالحان را بر آن بپذیرد»(8).