- 2- به کجا می رویم؟ 1
- 1- مقدمه 1
- 4- حلالیت خواستن 2
- 3- تهیه مال حلال 2
- 6- نکاتی دیگر در باره مسافرت 3
- 5- گوشه ای از اخلاق و آداب سفر 3
- 8- آداب سفر 4
- 7- هماهنگی با مسافران 4
- 12- وقتی از خانه خارج می شویم .... 5
- 11- حرکت می کنیم 5
- 10- خدمت به خانواده حجاج 5
- 14- جاذبه کعبه 8
- 16- پیام گیری و پیام رسانی 9
- 17- قصد قربت 9
- 19- در میقات چه کنیم؟ 10
- 18- اعمال مکّه - میقات 10
- 21- مسجد الحرام 12
- 22- طواف 13
- 24- نماز طواف 15
- 23- چند نکته لطیف در طواف 15
- 25- مسأله امامت و حج 16
- 26- سعی صفا و مروه 16
- 28- ایّام فراغت در حج 18
- 30- نحوه برخورد 20
- 31- قبرستان ابوطالب 21
- 32- خدیجه (علیها السلام) 21
- 33- فوت خدیجه 23
- 35- ابوطالب (علیه السلام) 24
- 34- پیمان خدیجه 24
- 36- بررسی افکار و اعمال 25
- 37- سفارشی از امام صادق (علیه السلام) 26
- 39- مدینه 28
- 41- زیارت پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه وآله) 30
- 42- عذرخواهی از رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه وآله) 32
- 44- ناله از وضع مسجد 34
- 45- شرک چیست؟ 36
- 46- توسّل و تبّرک و استشفاء 37
- 47- شاهد از تاریخ و سیره 37
- 48- قبرستان بقیع 38
- 49- زیارت حضرت زهرا (سلام اللّه علیها) 48
- 50- بیت الاحزان 50
- 53- حضرت حمزه سیدالشهدا 56
- 54- نام شهدای اُحد 58
- 55- یک درس مهم 61
- 56- شرط امدادهای غیبی در جبهه ها 63
- 57- گنجینه های ویران 63
- 58- لزوم هدایا 64
- 59- بازگشت به وطن و خرید سوغات 65
- 60- تشکر و عذرخواهی 67
- 62- استقبال از مسافران و حجّاج 68
- 63- ولیمه 68
- 64- پایان نامه 69
آیا شوق زیارت، برای نوبت های دیگر در دلت بیشتر شده است؟
آیا اگر بعد از مراجعت، مردم ترا حاجی صدا نزنند، احساس ناراحتی نمی کنی؟
شایسته است، انسان برای ایجاد روحیه عشق به خدا و غرورزدایی در خود، کمی فکر کند و پاسخ این سوالات را از درون خود بشنود، سپس از مکّه خارج شود.
37- سفارشی از امام صادق (علیه السلام)
عمره » سفارشی از امام صادق (علیه السلام)
امام صادق (علیه السلام) می فرماید: آنگاه که خواستید از مکّه خارج شوید، طواف وداع انجام دهید و خود را به کعبه بچسبانید و بعد از ستایش و حمد خداوند و صلوات بر پیامبر گرامی (صلّی اللَّه علیه وآله) بگوئید:
خدایا! پیامبرت (صلّی اللَّه علیه وآله) در راه تو سختی ها کشید تا پیامت را به مردم رسانید.
خدایا! اکنون که در حال برگشتن از مکّه هستم، مرا با دست پر و سعادتمند برگردان، همانگونه که نسبت به زائران خالص عنایت داری، به من نظر لطف بنما.
خدایا! اگر مرگم فرا رسید که بار دیگر به اینجا نیامدم، مرا ببخش و اگر نزد تو عمری دارم، باز هم توفیق زیارت خانه ات را نصیبم کن.
خدایا! این سفر را آخرین سفر من قرار مده.
خدایا! مرا بر مرکبی نشاندی و از شهرها عبور دادی تا به خانه ات وارد کردی، با این همه لطف، خیال می کنم مرا بخشیده باشی.
خدایا! اگر عفوم کردی، رضایتت را از من بیشتر نما، و اگر تاکنون نبخشیده ای، اکنون که از خانه ات می روم، مرا ببخش.
خدایا! از خانه ات بیرون می روم، ولی به تو و به خانه ات علاقه دارم.
خدایا!من و بستگانم را از هرگونه خطا و انحراف حفظ نما.
و در پایان این جمله را بگو:
«آئِبُونَ، تائِبُونَ، عابِدُونَ، لِرَبِّنا حامِدُنَ، اِلی رَبَّنا راغِبُونَ، اِلی رَبِّنا راجِعُونَ».
«خدایا! ما از کردار خود برگشته ایم، توبه کرده ایم، بندگان توییم، ستایشگر پروردگارمان هستیم، به خدای خود عشق می ورزیم و به سوی او باز می گردیم».
در حدیث می خوانیم که امام صادق (علیه السلام) همین که خواست از مسجدالحرام خارج شود، سر به سجده گذاشت و برای مدتی طولانی در حال سجده بود، بعد سر برداشت و از مسجد خارج شد(1)