- 2- به کجا می رویم؟ 1
- 1- مقدمه 1
- 4- حلالیت خواستن 2
- 3- تهیه مال حلال 2
- 6- نکاتی دیگر در باره مسافرت 3
- 5- گوشه ای از اخلاق و آداب سفر 3
- 7- هماهنگی با مسافران 4
- 8- آداب سفر 4
- 11- حرکت می کنیم 5
- 12- وقتی از خانه خارج می شویم .... 5
- 10- خدمت به خانواده حجاج 5
- 14- جاذبه کعبه 8
- 16- پیام گیری و پیام رسانی 9
- 17- قصد قربت 9
- 18- اعمال مکّه - میقات 10
- 19- در میقات چه کنیم؟ 10
- 21- مسجد الحرام 12
- 22- طواف 13
- 23- چند نکته لطیف در طواف 15
- 24- نماز طواف 15
- 26- سعی صفا و مروه 16
- 25- مسأله امامت و حج 16
- 28- ایّام فراغت در حج 18
- 30- نحوه برخورد 20
- 31- قبرستان ابوطالب 21
- 32- خدیجه (علیها السلام) 21
- 33- فوت خدیجه 23
- 34- پیمان خدیجه 24
- 35- ابوطالب (علیه السلام) 24
- 36- بررسی افکار و اعمال 25
- 37- سفارشی از امام صادق (علیه السلام) 26
- 39- مدینه 28
- 41- زیارت پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه وآله) 30
- 42- عذرخواهی از رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه وآله) 32
- 44- ناله از وضع مسجد 34
- 45- شرک چیست؟ 36
- 46- توسّل و تبّرک و استشفاء 37
- 47- شاهد از تاریخ و سیره 37
- 48- قبرستان بقیع 38
- 49- زیارت حضرت زهرا (سلام اللّه علیها) 48
- 50- بیت الاحزان 50
- 53- حضرت حمزه سیدالشهدا 56
- 54- نام شهدای اُحد 58
- 55- یک درس مهم 61
- 56- شرط امدادهای غیبی در جبهه ها 63
- 57- گنجینه های ویران 63
- 58- لزوم هدایا 64
- 59- بازگشت به وطن و خرید سوغات 65
- 60- تشکر و عذرخواهی 67
- 62- استقبال از مسافران و حجّاج 68
- 63- ولیمه 68
- 64- پایان نامه 69
1- 127) روایات متعدد، ذیل آیات (میزان) وارد شده است که امامان معصوم (علیهم السلام) فرمودند: مراد از مزان در قیامت ما هستیم (تفسیر صافی).
به آنان فرشتگان نازل می شدند و بر ما وسوسه ها.
آنان، معدن رحمت بودند و ما معدن بخل.
آنان، خزینه دار علم بودند و ما یک پارچه، جهل.
کلام آنان نور، فرمانشان رشد، سفارششان تقوا، عملشان خیر، عادتشان احسان بود.
گوشه ای از سیمای امامان معصوم (علیه السلام) را در زیارتنامه «جامعه کبیره» مطالعه کنید، بعد به قضاوت بنشینیم که ما در برابر چه افرادی و بر مزار چه کسانی قرار گرفته ایم؟!
خوب است، قبل از شروع زیارتنامه رسول خدا (صلّی اللَّه علیه وآله)، کمی با پیامبر گرامی (صلّی اللَّه علیه وآله) گفتگو نموده و از محضرش عذرخواهی کنیم.
42- عذرخواهی از رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه وآله)
عمره » عذرخواهی از رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه وآله)
یا رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه وآله) من به زیارتت آمده ام، ولی از اینکه خود را از امت تو بدانم شرمنده هستم، یا رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه وآله) طبق آیه قرآن، روز قیامت تو از قوم و امت خود به درگاه خدا شکایت کرده، می گویی: «ای پروردگار من، این مسلمانان قرآن را رها کردند، گروهی نتوانستند، بخوانند، گروهی در عمل، قرآن را رها کردند، و به آن عمل نکردند، گروهی در عمل به قرآن، اخلاص
نداشتند، گروهی در خط قرآن، پایدار نبودند، گروهی میان قرآن و اهل بیت (که مفسران واقعی قرآن بودند) جدایی انداختند، گروهی به بعضی از آیات ایمان آورده، بعض دیگر را رها کردند و گروهی افکار غیرالهی را با آیات تو مخلوط و مکتبی التقاطی ساختند(1).
یا رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه وآله) من به جای تلاوت قرآن و تدبر در آیاتش و به کارگیری فرمان هایش، فقط این کتاب را بالای سر مسافر گرفتم، با آن استخاره کردم. سر قبر مردگان خواندم، وسیله کسب قرار دادم. به آن سوگند خوردم و...
یا رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه وآله) هرچه گفتی، خلاف کردم و اکنون به پیشگاه تو آمده ام و عذرخواهی می کنم، زیرا قرآن امید عفو به من داده که فرموده است:
«وَلَوْاَنَّهُمْ اِذْ ظَلَمُوا اَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاستْتَغْفَرُوا اللَّه وَ اسْتَعْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدوا اللَّه تَوّاباً رَحیماً»(2).