عمره صفحه 34

1- 130) وفاء الوفاء، نوشته پانصد سسال قبل، درباره مدینه در دو جلد که هر جلد. حدود هفتصد صفحه است.

2- 131) یا اَیَّهَاالَّذینَ آمَنوا استْجیُبو اللَّه وَ لِلرسُولِ اِذا دَعاکُمَ لِما یُحییکُمْ». «ای مؤمنان به کسی که شما را به زندگی و حیات واقعی و اسنانی دعوت می کند، پاسخ مقبت دهید. چون او شما را به حیاه واقعی دعوت می کند». سوره انفعال آیه 28.

43- فکر و تأمّل در کنار مسجد

عمره » فکر و تأمّل در کنار مسجد

ای زائر قبر پیامبر (صلّی اللَّه علیه وآله)، کمی فکر کن.

مدینه موزه ای است که اسرار تاریخی درآن حفظ شده است، جای رشد، فکرو بار گرفتن است.

به هرحال، مسجد پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه وآله) جایگاه صدها و هزارها خاطره است که انسان نباید از کنار آنها بی تفاوت بگذرد. چه خاطراتی در این مسجد واقع شده است!

زمانی از این مسجد و شهر، نور هدایت و وحی، نور ایمان و علم، نور آزادی و عدالت به سراسر دنیا تابید تا آنجا که نام آن، «مدینه منوره»؛ یعنی، شهر درخشنده شد. اما روز به روز در کم کردن نور آن، تلاشها کردند.

از جمله:

1 - با ساختن مسجد جامع اموی در دمشق، فکر مردم را متوجه شام کردند.

2 - مرکز حکومت را از مدینه به بغداد، شام، قاهره و... انتقال دادند.

3 - در بغداد و اسلامبول و اندلس، کتابخانه ها، مدارس و کاخ ها ساختند ولی امکانات تحصیل در مدینه را کم کردند.

4 - اهل بیت پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه وآله) را در این شهر کشتند.

5 - در برابر کرسی درس ائمه اطهار (علیه السلام) رقیب تراشی کردند.

6 - حدود نهصد سال قبل (سال 557)، چند جاسوس مسیحی به نام زائر مدینه، نزدیک قبر مطهر، مدتی طولانی منزلی اجاره کردند و شها مخفیانه از طریق نقب زدن تصمیم داشتند، جنازه مقدس رسول خدا (صلّی اللَّه علیه وآله) را بربایند که توطئه کشف شد و آنها به قتل رسیدند(1)

44- ناله از وضع مسجد

عمره » ناله از وضع مسجد

گاه و بیگاه، عاشقان حرم پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه وآله) به عنوان تبرک، ضریح یا منبر یا دیوار و در مسجد را می بوسند و بدین وسیله، پاسخی به احساسات پاک خود می دهند. اما گروهی که فعلاً در عربستان قدرت را به دست دارند از این بوسیدن و احترامات و تبرک جستن، جلوگیری می کنند. و به عاشقان رسول خدا (صلّی اللَّه علیه وآله) نسبت شرک می دهند!

می پندارند که شرک و توحید به دست افراد است تا به هر معنایی میل دارند تفسیر کنند و هرکه را خواستند، مشرک بنامند.

هیچ یک از رهبران چهار مذهب اهل سنت، این نوع کارها را تحریم نکرده اند(2).