عمره صفحه 36

1- 134) الغدیر ج/5 ص/156 - 136 مرحوم علامه امینی(ره) در این جلد مفصلاً بحث فرموده است.

2- 135) جناب آیه اللَّه احمدی میانجی، منابع این کتاب شریف بطوری که در پایان آورده است از 129 کتاب تفسیر و تاریخ و حدیث می باشد.

3- 136) سیره ابن هشام جلد 3 صفحه 306، و سنن ابن ماجه، جلد1 صفحه 468.

4- 137) اذهَبُوا بِقَمیصی هذا فَالْقُوهُ عَلی وَجْهِ ابی یَأتِ بَصیراً» سوره یوسف آیه 94

5- 138) اَغْناهُمُ اللَّه وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلهِ»، سوره توبه آیه 74، خدا و رسول خدا صلّی اللَّه علیه وآله) آنان را بی نیاز نمود، «اتیهُمُ اللَّه وَ رَسُولُهُ» ، سوره توبه آیه 59، خداوند و رسولش (صلّی اللَّه علیه وآله) به آنان دادند.

6- 139) کتاب «التبرک» ص / 151 از الوفاء والبیان و... الغدیر، جلد5 ص 148.

7- 140) الغدیر جلد5 صفحه 148.

8- 141) الغدیر جلد 5 صفحه 147.

9- 142) بحارالانوار جلد44 صفحه 328.

مگر امام سجاد (علیه السلام) به فرزندش امام باقر (علیه السلام) نفرمود: «به زیارت قبر رسول خدا (صلّی اللَّه علیه وآله) برو، و دو رکعت نماز بخوان و به من دعا کن»؟(1)

مگر وهابی ها جلو فریاد زدن بر سر قبر پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه وآله) را با تمسک به آیه «لا تَرْفَعْوا اَصْواتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبیَّ»(2) نمی گیرند؟!

راستی، اگر پیامبر عزیز (صلّی اللَّه علیه وآله) از دنیا رفته است و دیگر (العیاذ باللَّه) مطلبی نمی فهمد، پس چرا ما، حق فریاد نداریم؟

در مسجد رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه وآله)، شما یک بام و دو هوا را تماشا می کنید! هرگاه با پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه وآله) گفتگو و توسل و تبرک می جوییم، می گویند: او از دنیا رفته، گفتگو توسل اثری ندارد، ولی هرگاه بلند سخن می گوییم، می گویند: رسول خدا حاضر است و طبق آیه قرآن حق ندارید، صدای خودتان را از صدای رسول خدا (صلّی اللَّه علیه وآله) بلندتر نمایید، کسی نیست از اینها

سئوال کند که اگر زنده است، چرا جلوی توسل را می گیرید، و اگر مرده است، چرا جلوی بلند حرف زدن را؟

45- شرک چیست؟

عمره » شرک چیست؟

شرک به معنای این است که انسان به غیر خداوند، عقیده کارگشایی داشته باشد، آن هم بطور استقلالی، همانگونه که انسان برای کسالت خود، به پزشکان متعددی می تواند مراجعه کند، اگر برای کار خود نیز گاهی به خدا و گاهی به غیر خداوند مراجعه نماید شرک است.

آری، غیرخدا را دربرابر خدا قرار دادن شرک است. اگر حدود دویست مرتبه در قرآن کلمه «دون اللَّه»، یا «دونه» به چشم می خورد به همین معناست که ما برای غیر خدا حسابی مستقل باز کنیم.

اما چنانچه اولیای خدا را واسطه لطف خدا بدانیم و کار را فقط از طریق خداوند متعال بدانیم، هرگز شرک نیست. زیرا: