عمره صفحه 4

1- 7) سفینه البحار ج/2 ص/252

2- 8) محجه البیضاء ج/ 4 ص/ 60

3- 9) محجه البیضاء ج/ 4 ص/ 59

4- 10) محجه البیضاء ج/ 4 ص/ 73

5- 11) بحار ج/ 76 ص/ 273

6- 12) بحار ج/ 76 ص/ 268

7- 13) بحار ج/ 76 ص/ 275

8- 14) محجه البیضاء ج/ 4 ص/ 64

9- 15) وافی ج/ 2

10- 16) بحار ج/ 76 ص/273

رسول خدا (صلّی اللّه علیه وآله) پرسیدند کارهای او را چه کسی انجام داد؟گفتند:ما

پیامبر عزیز (صلّی اللّه علیه وآله) فرمود: «کُلُّکُمْ خَیْرٌ مِنْه»(1) همه شما که در سفر کار کردید از او که به جای کار عبادت می کرد، بهتر هستید.

شخصی به امام صادق (علیه السلام) گفت همین که به مکّه رسیدیم، دوستانمان برای طواف حرکت کردند و مرا برای نگهداری اثاثیه، جا گذاشتند. امام فرمود:«اَنْتَ اَعظمُهُم اَجرَاً».(2) اجر و پاداش تو از آنان بیشتر است.

7- هماهنگی با مسافران

عمره » هماهنگی با مسافران

در روایات پیشوایان معصوم (علیهم السلام)، مکرر سفارش شده است که «رفیق سفر باید از نظر مقام و مال هماهنگ تو باشد) و اگر او بیشتر از تو پول خرج کند و یا شخصیت و عنوان اجتماعی اش بیشتر باشد، قهراً تو به یک موجود تابع و طفیلی و نیمه اسیر در می آئی.

امام باقر (علیه السلام) می فرماید:

«اِذَا اَصْحَبتَ فَاَصحِب نَحوَک و لا تَصحَب من یَکفیکَ فَانَّ ذلک مَذلَّهٌ لِلِمُؤمِن»(3)

«با شخصی همانند خود دوستی کن و با کسانی که مخارج تو را می دهند، همراه نباش،زیرا که در این عمل، مؤمن خوار و طفیلی و اسیرگونه می شود».

8- آداب سفر

عمره » آداب سفر

در روایات برای سفر آدابی بیان شده است؛ مانند«دعا» برای سفر، «صدقه» هنگام مسافرت، «سفارش به تقوا» هنگام خروج از منزل، «شوخی سالم» با همسفران، «مشورت» باآنان، «احترام بزرگترها»، و «تسلیم تصمیمات دوستان»بودن جز در گناه، و «بخشش و ایثار» و بازگو نکردن رنج ها و مشکلات سفر پس از بازگشت، بدرقه و استقبال از مسافر، هدیه آوردن مسافر، تعیین مسئول و مدیر در مسیر راه، مراعات کردن حال کسانی که

مریض می شوند،برداشتن وسائل لازم از قبیل لباس، اسلحه، سوزن، نخ، مسواک، ظرف آب و یک سری ادویه و چاقو و سعی در رسیدن به منزل قبل از غروب و اینکه افراد در مسیر راه، آنقدر از هم دور نشوند که همدیگر را نبینند و ... که از نقل روایات آنها صرف نظر می کنیم.(4)