عمره صفحه 50

1- 211) سوره حاقه آیات 28 و 29.

2- 212) سوره حاقه آیات 28 و 29.

3- 213) الغدیر جلد 7 صفحه 232.

4- 214) بحار الانوار جلد 43 صفحه 30.

5- 215) اعلامالوری صفحه 157.

مگر روز عاشورا، حسین (علیه السلام) دلیل زیر بار زور نرفتن خود را، تربیت در دامن من ندانست؟(1)

مگر برای پدرم، آنگاه که مشغول کندن خندق بود، غذا نمی آوردم؟(2)

مگر من تنها کسی نبودم که هنگام پرتاب شکمبه شتر بر پدرم، از راه رسیدم و از او در برابر آن همه کفار حمایت کردم؟(3)

مگر من لباسهای خون آلود پدرم را به هنگام مراجعت از جبهه نمی شستم؟

مگر من پانسمان کننده جراحت صورت پدرم در جنگ - احد نبودم؟

مگر صبرم، حسن (علیه السلام) و شجاعتم، حسین (علیه السلام) و سخنرانی و حمایت از مقام رهبرم، زینب(علیهاسلام) را نپروراند؟

مگر برای سیرکردن محرومان و گرسنگان، گردنبدم را نفروختم؟

مگر در شوهر داری به عالی ترین درجه نرسیدم؟ شوهرم، علی (علیه السلام) فرمود: فاطمه « ع » هیچگاه مرا خشمگین نکرده است؟(4)

مگر همه امامان معصوم (علیهم السّلام) از فرزندان من نیستند؟

مگر پدرم این همه سفارش مرا نکرد؟

مگر حامله نبودم؟

مگر داغدار مرگ پدرم نبودم؟

مگر جوان نبودم ؟پس چرا باید وصیت کنم، کسی برای تشییع جنازه ام نیاید؟و قبرم مخفی باشد؟

منتظریم، تاریخ جواب بدهد!

50- بیت الاحزان

عمره » بیت الاحزان

در کتاب وفاء الوفاء که تاریخی معتبر و حدود پانصد سال قبل، نوشته شده است، می خوانیم: در قبرستان بقیع، جایی بوده که حضرت زهرا ( علیها السّلام ) بعد از رحلت پدر بزرگوارشان به آنجا می رفت و در سوگ پدر ( و مشکلاتی که بعد از رحلت او، برای اسلام پیش آمده ) گریه می کرد(5)، ما فعلاً کاری به تغییراتی که در بقیع وارد شده، نداریم، ولی نباید این نام ها و نشانه ها و مکان ها (که در ظاهر اسم مکانی بیش

نیست، ولی در واقع نشان دهنده یک جریان و خط فکری است) فراموش شود، ابن مکان ها، جغرافی نیستند، تاریخ هستند. ساکت نیستند، پیام دارند. جرقه نیستند، جریان دارند و به اصطلاح آیه و نشانه هستند.