عمره صفحه 56

1- 237) اذ تصعدون و لا تلوون علی احد والرسول یدعوکم فی اخریکم،  سوره آل عمران آیه 153

2- 238) پیامبر اکرم (صلّی اللّه علیه و آله) در برابر شعار اعل هبل، اعل هبل، فرمودند، بگویید: اللّه اعلی و اجلُّ و در برابر شعار دوم فرمودند، بگویید: اللّهُ مولینا و لا مولی لکم، اللّهُ مولینا و لا مولی لکم.

در این جنگ بود که یکی از زنان، شوهر، پدر و برادر خود را از دست داد، ولی همین که خبر یافت، پیامبر (صلّی اللَّه علیه وآله) سالم است، تمام ناراحتی های خود را فراموش کرده، شتری به میدان آورد و جنازه های شوهر، پدر و برادر را حمل نمود و هنگامی که مردم برایش دل سوزی می کردند، می گفت : خوشحالم که پیامبر (صلّی اللَّه علیه وآله) زنده است (1).

53- حضرت حمزه سیدالشهدا

عمره » حضرت حمزه سیدالشهدا

در «اعیان الشیعه» می خوانیم : نام او، قبل از اسلام و بعد از اسلام حمزه به معنای شیر یا شدت بود، به فرمان پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه وآله) لقب او «اسداللَّه» و «اسدرسوله» و «سیدالشهدا» گذاشته شده.

حضرت حمزه در سال دوم بعثت اسلام آورد و همراه پیامبر عزیز (صلّی اللَّه علیه وآله) هجرت نمود. او از نامداران قریش بود، همین که شنید ابوجهل توهین و جسارت به پیامبر (صلّی اللَّه علیه وآله) کرده، با شدت ناراحتی وارد مسجدالحرام شد، دید که ابوجهل در کنار کعبه نشسته است با کمان خود چنان بر سر او زد که شکافته شد و گفت: من دین محمد (صلّی اللَّه علیه وآله) را پذیرفته ام، چرا به او توهین

کرده ای مسلمان شدن حمزه، در قدرت اسلام و جلوگیری از آزار پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه وآله) نقش مهمی داشت. پیامبر (صلّی اللَّه علیه وآله) میان حمزه و زیدبن حارثه برادری برقرار کرد.

حضرت علی (علیه السلام) می فرمود: ای کاش، بعد از رحلت پیامبر اسلام، دو یار همچون جعفر طیار و حمزه داشتیم.

حمزه در سال اول هجری پرچمدار رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه وآله) در جنگ بواط و جنگ بنی قینقاع بود(2).