ترجمه الجمل و العقود فی العبادات صفحه 131

و عشق بازی و در آمیختن با زنان، از روی شهوت.

فصل 2 در ذکر اقسام روزه و کسی که روزه بر او واجب است

روزه، پنج قسم است: واجب، مستحب، مکروه، روزه اذن، روزه تأدیب و روزه واجب دو قسم است: واجب مطلق بدون سبب، و واجب مقید به سبب.

اما واجب مطلق، عبارت است از روزه ماه رمضان، که به شش شرط، واجب شود: پنج شرط مشترک بین زن و مرد، و یک شرط مخصوص زنها است. شرائط مشترک، عبارت است از: بالغ بودن، سالم بودن عقل، صحت مزاج، مقیم بودن در وطن [1]، یا مسافری که بحکم مقیم باشد [2]. و شرط مخصوص زنها، پاک بودن از حیض

إبن عمر و إبن عباس است. شافعی گفته است: اگر محرک شهوت باشد بر هر دو مکروه و الا بر هیچ کدام مکروه نیست. مالک و عمر بن خطاب آن را مطلقا مکروه و إبن مسعود مطلقا غیر مکروه دانسته است. [1]- طایفه امامیه اتفاق دارند بر این که بر مسافر روزه رمضان حرام و قضاء آن واجب است. ابو هریره و شش تن از صحابه نیز چنین می گفته اند. داود ظاهری مسافر را مخیر بین روزه گرفتن با قضاء و بین افطار کردن با قضاء دانسته است یعنی روزه

را جائز ولی قضا را بر هر تقدیر لازم دانسته است. ابو حنیفه، شافعی، مالک و عامه فقهای سنت و از صحابه إبن عباس، مسافر را مخیر می دانند بین این که روزه بگیرد بدون قضا، یا افطار نماید سپس آن را قضا کند. إبن عمر روزه را بر وی مکروه ولی بر فرض روزه گرفتن قضا را واجب نمی داند. منشأ خلاف، کیفیت استنباط حکم از قرآن و هم اختلاف روایات است. [2] مراد مسافرانی هستند که روزه بر آنان واجب است و اندکی بعد مؤلف، آنان را یاد می کند.