ترجمه الجمل و العقود فی العبادات صفحه 147

فوت شده را از جانب وی قضا کند. و هم چنین هر نوع روزه، که بیکی از اسباب دیگر بر مریض واجب شود و قبل از ادا بمیرد ولی میت از قبل وی صدقه می دهد یا روزه می گیرد.

عاجز از روزه، دو قسم است: یکی از آن دو کفاره دهد و بر وی قضا نباشد.

و آن دیگر کفاره دهد و سپس آن را قضا نماید.

قسم اول، سه دسته اند: پیر مرد، و پیر زن فرتوت، و جوانی که به مرض تشنگی و عطش مبتلا است [1].

قسم دوم، نیز سه کس است: زن نزدیک به زایمان که بر سلامتی بچه خائف باشد، زن شیرده کم شیر، و کسی که به بیماری عطش ابتلا و امید بهبودی داشته باشد [2].

فصل 4 در حکم مسافران

مسافر، نباید روزه رمضان یا سایر روزه های واجب را به جا آورد بجز روزه

[1]- برخی مانند مؤلف، در نهایه ج 1 ص 167 این حکم را مقید کرده اند بصورت عجز این سه گروه از روزه گرفتن، که در

این هنگام تنها به دادن صدقه مذکور اکتفا می کنند و دیگر قضا بر آنان واجب نیست و به گفته شهید دوم در شرح لمعه ج 1 ص 128 این قول مبنی بر این است که غالبا مرد و زن پیر عذرشان قابل زوال نیست و الا بر تقدیر زوال عذر، بر آنان قضا واجب خواهد بود شهید دوم در مورد هر سه دسته می گوید: اقوی اینست که اگر عاجز از روزه باشند قضا و فدیه، هیچ کدام واجب نیست و اگر با مشقت شدید بتوانند روزه بگیرند در این صورت فدیه واجب است و قضا منوط به قدرت بعدی است. [2]- مؤلف در نهایه ص 167 در پایان احکام مریض و عاجز از روزه می گوید: کلیه کسانی که