ترجمه الجمل و العقود فی العبادات صفحه 154

نماید، لیکن وجه اول [1] به احتیاط نزدیک تر است. و نذر حج، انعقاد نیابد مگر از کسی که

دارای عقل سالم، و از قید بندگی آزاد باشد. و باقی شرائط حج واجب، در آن رعایت نمی شود.

فصل 2 در ذکر اقسام حج

حج بر سه قسم است: حج تمتع [2]، حج قران و حج افراد. حج تمتع وظیفه کسی است که اهل مکه، و از حاضران مسجد الحرام نباشد، و حج قران و افراد وظیفه حاضران و ساکنان آنجا است. میزان حضور آنست که [حد اکثر] فاصله

[1] در خلاف ج 1، ص 417 این وجه را اقوی دانسته و از شافعی نقل نموده که در این فرض تنها حجه الاسلام واقع شود نه حج نذر. [2]- حج تمتع بنا بقول مشهور فقهای فریقین آنست که از میقات قصد عمره کند و پس از اتمام عمره، محل شود و از مکه احرام حج بندد. و چون بین حج و عمره شخص محل می شود و از پاره ای از محرمات احرام متمتع می گردد این حج را تمتع گویند. حج تمتع دو معنی دیگر هم دارد: اول، این که کسی قصد حج کند و در اثناء آن را به عمره تبدیل نماید همان طور که بامر رسول اکرم، صحابه در حجه الوداع انجام دادند. به عقیده امامیه و اهل ظاهر این حکم باقی است و به عقیده سایر فقهای اهل سنت، نسخ گردیده است. دوم، این که کسی بقصد حج خارج شود و به واسطه عروض مانعی ایام حج را درک ننماید پس از ایام حج طواف و سعی را به جا آورده از احرام خارج و تا سال آینده از محرمات احرام متمتع گردد و سال بعد حج به جا آورد. به عقیده عبد اللّه زبیر مقصود از فمن تمتع بالعمره إلی

الحج در قرآن این معنی است و این همانست که اصطلاحا محصور و ممنوع گفته می شود و در فقه احکام خاصی دارد.