ترجمه الجمل و العقود فی العبادات صفحه 25

7- این که هنگام برداشتن و نهادن میت در قبر، ذکر خدا گویند [1].

8 و 9- این

که گره های کفن را باز کنند، و یک طرف صورت میت را بر خاک نهند.

10- این که قدری از تربت [حسین علیه السلام] همراه میت کنند.

11- این که شهادتین و اقرار به نبوت پیغمبر اکرم و ائمه اطهار را به میت تلقین [2] نمایند.

[1]- در نهایه (ج 1 ص 47 و 48) چنین آمده است: کسی که میت را (برای داخل کردن در قبر) برمی دارد هنگام دیدن قبر، می گوید: «اللهم اجعلها روضه من ریاض الجنه، و لا تجعلها حفره من حفر النیران» و آن که در گور مرده را می گیرد می گوید: «بسم اللّه و باللّه و فی سبیل اللّه و علی مله رسول اللّه. اللهم ایمانا بک و تصدیقا بکتابک. هذا ما وعدنا اللّه و رسوله. و صدق اللّه و رسوله. اللهم زدنا ایمانا و تسلیما». و آن کس که خشتها را در هم داخل می کند می گوید: «اللهم صل وحدته و آنس وحشته، و ارحم غربته، و اسکن الیه من رحمتک رحمه یستغنی بها عن رحمه من سواک، و احشره مع من کان یتولاه» .. و هنگام خاک ریختن میان قبر می گویند: «انا للّه و انا الیه راجعون، هذا ما وعدنا اللّه و رسوله و صدق اللّه و رسوله اللهم زدنا ایمانا و تسلیما». [2]- مؤلف در نهایه (ج 1 ص 47) می گوید: مستحب است میت را هنگام نهادن در قبر پیش از چیدن خشتها، با شهادتین و نام امامان تلقین دهند، و تلقین دهنده می گوید: