ترجمه الجمل و العقود فی العبادات صفحه 51

دعاء فاصله می شود، و یکی از آن هفت تکبیر، تکبیره الإحرام می باشد [که واجب است و شش تکبیر دیگر به ضمیمه سه دعا مستحب است].

10- تکبیر پیش از رکوع [و بعد از قرائت].

11- تکبیر پیش از سجده اول.

12- تکبیر پس از سر برداشتن از سجده اول.

13- تکبیر پس از سجده دوم 14- تکبیر گفتن پس از سر برداشتن از سجده دوم.

15- بلند کردن دستها با هر یک از تکبیرها.

16- خواندن تسبیح و دعاء اضافه بر یک تسبیح در رکوع [1].

«وجهت وجهی للذی فطر السماوات و الأرض حنیفا و ما انا من المشرکین. إن صلاتی و نسکی و محیای و مماتی للّه رب العالمین لا شریک له و بذلک أمرت و انا من المسلمین. اعوذ باللّه من الشیطان الرجیم. بسم اللّه الرحمن الرحیم». آن گاه سوره حمد را شروع می کنی. و اگر بگوید: «وجهت وجهی للذی فطر السماوات و الأرض علی مله ابراهیم و دین محمّد و منهاج علی حنیفا مسلما». تا آخر آن کلام، افضل خواهد بود. و از این هفت تکبیر یکی فریضه است و ترک آن جائز نیست، و ما بقی سنت و عبادت است ..» [1]- در (نهایه ج 1 ص 93) می گوید: «کمترین تسبیح مجزی در رکوع، گفتن سبحان ربی العظیم و بحمده است، و افضل گفتن آن سه بار می باشد. و اگر پنج یا هفت بار

آن را تکرار