ترجمه الجمل و العقود فی العبادات صفحه 52

17 و 18- گفتن: قد سمع اللّه لمن حمده، هنگام سر برداشتن از رکوع و دعاء پس از آن [1].

19 و 20- تسبیح و دعاء اضافه بر یک تسبیح در سجده اول و هم چنین در سجده دوم [2]).

کند افضل است. و اگر سه مرتبه سبحان اللّه بگوید کافی خواهد بود. و اگر به جای تسبیح لا اله الا اللّه و اللّه اکبر بگوید آن نیز جائز است. و مستحب است در رکوع چنین گوید: «اللهم لک رکعت، و لک خشعت، و بک آمنت و لک اسلمت، و علیک توکلت، و أنت ربی خشع لک سمعی و بصری و شعری و بشری و مخی و و عصبی و عظامی و ما اقلته قدمای، غیر مستنکف و لا مستحسر و لا مستکبر سبحان ربی العظیم و بحمده». این ذکر را سه یا پنج و یا هفت بار تکرار کند، و اگر آن را نگفت و بهمان تسبیح اکتفا کرد بر او چیزی نیست». [1]- آن دعا اینست: «الحمد للّه رب العالمین اهل الجود و الجبروت و الکبریاء و العظمه» (رک: نهایه ج 1 ص 93) [2]- کمترین ذکر مجزی در سجده، گفتن: سبحان ربی الأعلی او بحمده یک بار است، و سنت آنست که آن را سه بار بگوید، و افضل هفت نوبت است و مستحب است در سجده بگوید: «اللهم لک سجدت، و بک آمنت، و لک اسلمت، و علیک توکلت، و أنت ربی، سجد وجهی للذی خلقه و صوره و شق سمعه و بصره. تبارک اللّه احسن الخالقین. سبحان ربی الأعلی و بحمده». این را یک بار یا سه،

یا پنج و یا هفت نوبت بگوید. رک: نهایه ج 1 ص 94.