ترجمه الجمل و العقود فی العبادات صفحه 53

21- دعاء میان دو سجده [1].

22- نهادن بینی بر زمین در حال سجدتین.

23- جلسه استراحت [2] هنگامی که می خواهد جهت رکعت دوم از زمین برخیزد.

24- 27- نظر کردن در حالت قیام به محل سجده، و در حال رکوع بما بین دو پا، و در حال سجده به طرفین بینی، و در هنگام جلوس به دامن خود.

28- 31- نهادن دستها در حال قیام بر رانها به محاذات کنده زانو، و در هنگام رکوع بر دو کنده زانو، و در حالت سجده بر زمین، مقابل گوش، و در موقع جلوس بر رانها.

32 و 33- رسانیدن دستها به زمین ابتداء، در موقع فرود آمدن به سجده، و تکیه دادن به دستها هنگام برخاستن.

[هیآت مستحب نماز]

اما هیآت و کیفیات مستحب [در رکعت اول] یازده امر است:

[1]- مراد از دعا استغفار است، باین کیفیت: «استغفر اللّه ربی و اتوب الیه. (رک: نهایه ص 84 و من لا یحضره الفقیه ج 1 ص 197). [2]- طمأنینه و آرامش کوتاه پس از سجده دوم و پیش از برخاستن را، جلسه استراحت، می گویند و بقول شهید دوم، مستحب مؤکد است، بلکه برخی قائل بوجوب آن شده اند (رک: شرح لمعه ج 1، ص 48). مصنف در اینجا به استحباب گفتن: بحول اللّه و قوته اقوم و اقعد هنگام پا شدن جهت رکعت دوم و سوم و چهارم. چنانکه در نهایه (ص 84) یاد آور شده اشاره نفرموده است و با وجود آن، در هر رکعت یک فعل مستحب بر افعال مستحبه اضافه خواهد شد.