ترجمه الجمل و العقود فی العبادات صفحه 59

2- پس از قرائت سوره حمد (آمین) نگوید [1].

3- به پشت سر رو مگرداند.

4- به سخنی که جزء نماز نباشد لب نگشاید.

5- فعل کثیر، که جزء افعال نماز نمی باشد به جای نیاورد.

6- 11- نواقض وضو مانند: باد، بول، غایط، منی، جماع و لمس بدن سرد شده میت پیش از این که او را

غسل دهند، از وی سر نزند.

12- 14- با صدایی که مشتمل بر دو حرف باشد: نالش، و اظهار ناراحتی [آخ، اوف] ننماید، و از خنده با صدا و قهقهه خود داری کند.

و اما تروک مستحب سیزده امر است:

1 و 2- به چپ و راست توجه و التفات نکند.

3- 5- خمیازه و دست و شانه نکشد، و انگشت نشکند.

6 و 7- با ریش و اعضاء بدن خود بازی نکند.

[1]- آمین، بعد از حمد در همه مذاهب عامه، سنت، و بین ایشان معمول است. و قول مشهور بلکه مورد اجماع، نزد شیعه، عدم جواز و بلکه برخی مانند مؤلف در کتب خود آن را مبطل نماز می دانند. و سید مرتضی در کتاب انتصار، این حکم را جزء فتاوی مختصه: (منفردات) امامیه دانسته است. فقط در بین شیعه از ابی الصلاح حلبی و إبن جنید کراهت و به نقلی جواز گفتن آمین نقل گردیده است. خلاصه از (مصباح الفقیه ج 2، ص 312). در علت حرمت این کلمه علاوه بر نهی صریح، برخی باین امر متشبث گردیده اند که آن کلام آدمی است، و مانند همه سخنان خارج از نماز، مبطل نماز است. ولی به گفته شهید دوم (شرح لمعه ج 1 ص 72) این کلمه بمعنی (خدایا اجابت کن) است که معمولا بعد از دعاها گفته می شود و خود، دعا است سوره حمد نیز مشتمل بر دعا می باشد، و قصد دعائیت، با قرآن بودن آن منافات ندارد، پس از این جهت نمی توان آن را غیر جائز یا مبطل نماز دانست، و تنها مدرک همان نهی صریح مذکور در اخبار است.