ترجمه الجمل و العقود فی العبادات صفحه 67

بیشتر هم بنا گذاشت عیبی ندارد.

[سهو موجب دو سجده سهو] و اما سهو موجب دو سجده سهو [1] چهار مورد است:

1- آن که از روی فراموشی، در نماز سخن بگوید.

2- آن که در دو رکعت اول از روی نسیان سلام دهد، 3- آن که یکی از دو سجده را تا هنگام دخول به رکوع رکعت بعد فراموش کند که باید پس از سلام نماز، آن سجده را قضا کند و علاوه بر آن دو سجده سهو نیز به جای آورد.

4- کسی که میان چهار و پنج شک کند، بنا را بر چهار می گذارد و دو سجده سهو به جا می آورد.

و برخی از فقهاء ما: [شیعه امامیه] می گویند: کسی که سهوا هنگام جلوس، بایستد، یا بعکس، در هنگام قیام، بنشیند و در همان موقع بر گردد بر وی نیز دو سجده سهو لازم است.

[1]- در محل به جا آوردن سجده سهو، بین اهل سنت اختلاف است که پیش از سلام است یا بعد از آن، اما در فقه شیعه به اتفاق، بعد از سلام و پیش از انجام کار منافی نماز است مؤلف در (نهایه ج 1 ص 105) می گوید: «سجده سهو بعد از سلام به جا آورده می شود و پس از آن، تشهد کوتاه و مختصر و یک سلام می باشد». در مورد ذکری که باید در این دو سجده گفته شود روایات

و اقوال مختلف است. قول مشهور مستند بروایت صحیح آنست که بگوید: بسم اللّه و باللّه و صلی اللّه علی محمّد و آل محمّد. یا بگوید: بسم اللّه و باللّه و السلام علیک أیها النبی و رحمه اللّه و برکاته. (رک: شرح لمعه ج 1 ص 84)