جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 11

وَأَذِّنْ فِی النَّاسِ بِالْحَجِّ یَأْتُوکَ رِجالًا وَعَلی کُلِّ ضامِرٍ یَأْتِینَ مِنْ کُلِّ فَجٍّ عَمِیقٍ (1)

.3. شاهد دیگر بر مطلب مزبور اینکه خدای سبحان فرمود: ما کعبه را مرجع همه مردم و جایگاه امان و آرامش قرار دادیم؛ وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَیْتَ مَثابَهً لِلنَّاسِ وَأَمْناً. با توجه به ذیل آیه که می‌فرماید: وَعَهِدْنا إِلی إِبْراهِیمَ وَإِسْماعِیلَ أَنْ طَهِّرا بَیْتِیَ لِلطَّائِفِینَ وَالْعاکِفِینَ وَالرُّکَّعِ السُّجُودِ (2)

روشن می‌شود که نه‌تنها مردم جهان بعد از نزول قرآن به زیارت کعبه فراخوانده شده‌اند، بلکه همه افراد قرون گذشته نیز باید آهنگ کعبه می‌کردند؛ زیرا پیمان الهی نسبت به حضرت ابراهیم و اسماعیل این بود که کعبه را برای زائران و طواف‌کنندگان و معتکفان و رکوع‌کنندگان و سجده‌گزاران پاک و پاکیزه نگه‌دارند.

4. شاهد قرآنی دیگر اینکه می‌فرماید: خداوند، کعبه را از حرمتی خاص برخوردار ساخته و عامل قیام همگانی و مردمی قرار داده است؛ جَعَلَ اللَّهُ الْکَعْبَهَ الْبَیْتَ الْحَرامَ قِیاماً لِلنَّاسِ (3)

. اگر هدف همه انبیای الهی این است که مردم به قسط و عدل قیام کنند؛ وَأَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْکِتابَ وَالْمِیزانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ (4)

، عامل مهمّی که می‌تواند خصوصیت‌های نژادی و جغرافیایی و اختلاف‌های مکانی و پراکندگی‌های زمانی و زبانی را به یک‌سو نهد و بیگانگان را آشنا کند و زمینه قیام همه مردم را به قسط و عدل فراهم کند، کعبه است. از این‌رو امام‌صادق (ع) فرمود: همواره دین خدا قائم و زنده است مادام که کعبه پا برجاست؛ «لا یَزالُ الدِّینُ قائِماً ما قامَتِ الْکعبهُ» (5)

.5. در فرهنگ قرآن، امتثال دستورهای الهی، به ویژه زیارت کعبه، به مردم سرزمینی معین اختصاص ندارد و افراد هیچ منطقه به انجام مناسک حج از افراد منطقه دیگر سزاوارتر نیستند و بُعد منزل در این سفر معنوی همچون قرب منزل است؛ إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا وَیَصُدُّونَ

1- 1 سوره حج، آیه 27.
2- 2 سوره بقره، آیه 125.
3- 3 سوره مائده، آیه 97.
4- 4 سوره حدید، آیه 25.
5- 5 وسائل‌الشیعه، ج 8، ص 14.