جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 114

که اراده می‌کردم می‌رسید؛ «فَوَالذی فَلَقَ الْحَبَّهَ وَبَرَأَ النَّسَمَهَ لَوْ أَرَدْتُ أَنْ أمْسِکَ السَّماءَ لَمَسکْتُها» (1)

- حساب دیگری دارد.

یکی از حوادث تلخی که بر کعبه، یعنی قبله و معبد و مطاف انبیا و اولیای الهی (علیهم السلام) گذشت همان است که مدت‌ها به صورت بتکده درآمد. یعنی بت‌پرستان حجاز، بت‌ها را بالای کعبه و احیاناً درون آن قرار می‌دادند و از همین‌رو به کلیدداری و تولیت آن افتخار می‌کردند. یکی از کسانی که سِمَت کلیدداری به او رسید، ابوغبشان بود، وی همان‌گونه هک قبلًا بازگو شد، شبی در حال مستی منصب کلیدداری کعبه را به دو مَشک شراب فروخت.

***