جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 120

لِمَنْ وافاهُ». (1) همچنین امام‌صادق (ع) در ردّ آن پندار، به گونه‌ای مؤکّد فرمود: «کَذِبَ ثُمَّ کَذِبَ ثُمَّ کَذِبَ. إِنَّ لِلْحَجَرِ لِساناً ذَلْقاً یومَ القیامهِ یَشْهَدُ لِمَنْ وافاهُ بِالموافاهِ». (2)

تذکر: این‌گونه احادیث مأثور، که به سودمند بودن حجرالأسود و مانند آن تصریح می‌کند، راجع به تأثیرگذاری وسیله‌گونه آنهاست که به برکت عنایت الهی پدید آمد و گرنه هیچ‌یک از سنگ‌های کعبه و مانند آن ذاتاً ضارّ یا نافع نیست. چنان‌که امیرمؤمنان (ع) درباره سلب تأثیر ذاتی آنها فرمود: «... أَحجارٍ لاتَضُرُّ ولاتَنْفَعُ ولا تُبْصِرُ ولاتَسْمَعُ». (3)

1- 1 وسائل‌الشیعه، ج 9، ص 406.
2- 2 همان.
3- 3 نهج البلاغه، خطبه 192، بند 53- 54. متن و ترجمه این حدیث شریف در فصل سوم از بخش اول در مبحث «سیمای حج در روایات» گذشت؛ ر. ک: ص 30.