جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 134

صفا و مروه نام دو کوه در نزدیکی کعبه است. این دو کوه از شعائر الهی است: إِنَّ الصَّفا وَالْمَرْوَهَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ. (1)

راز تسمیه صفا بدین نام آن است که از وصف انبیا، به ویژه آدم (ع) بهره بُرد، و آنان مصطفای پروردگارند؛ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفی آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْراهِیمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ. (2) امام‌صادق (ع) فرمود: چون حضرت‌آدم (ع) که صفوه‌الله بود بر کوه صفا فرود آمد، از صفوه‌الله و مصطفی بودن آدم، این کوهْ صفا شد. (3) پس اگر کسی از این کوه صفا کسب کند مصطفای خدای سبحان است؛ اللَّهَ اصْطَفی آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْراهِیمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ. (4) آن حضرت درباره راز نامگذاری مروه به این نام نیز فرمود: چون حوّا که مرأه (زن) بود، در کوه مروه قرار گرفت، آن را «مروه» خوانده‌اند. (5) بعضی لغویان نیز گفته‌اند: صفا، سنگ املس و صاف، (6) و مروه سنگ ریز و برّاق را گویند و نامگذاری آن دو کوه به

1- 1 سوره بقره، آیه 158.
2- 2 سوره آل‌عمران، آیه 33.
3- 3 کافی، ج 4، ص 190؛ بحار، ج 11، ص 162 و 169.
4- 4 سوره حج، آیه 75.
5- 5 کافی، ج 4، ص 190.
6- 6 لسان العرب، ج 14، ص 462- 464 صفا.