جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 169

اقسام حج به منزله تلبیه است فرمود: ... سپس بگو: «بِسْمِ اللهِ، اللّهُمَّ مِنْکَ وَلَکَ، اللّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنْی». (1) این حدیث شریف، همچنین این دعای احرام که: ... خدایا من از تو می‌خواهم که مرا در زمره کسانی جای دهی که دعوت تو را اجابت کردند و به وعده‌ات باور آوردند و فرمان تو را پیروی کردند. همانا من بنده تو و در قبضه توام. نگهداری نمی‌شوم جز آنچه تو نگاه داشتی و نمی‌گیرم جز آنچه تو عطا کردی؛ «اللّهُمَّ إنّی أسْألُکَ أنْ تَجْعَلَنی مِمَّن اسْتَجابَ لَکَ وَآمَنَ بِوَعْدِکَ وَاتَّبَعَ أمْرَکَ فإِنّی عَبْدُکَ وَفی قَبْضَتِکَ لاأوقی إلا ما وَقیتَ وَلا آخُذُ إلا ما أعْطَیْتَ»، (2) ناظر به سخنانی است که پیش از این در بیان تمثل توحید در حجّ گفته شد، که مقصود از حج، دیدار خداست و طرد هرآنجه غیر خداست.

«تلبیه» پاسخ خالصانه به خداست، از این‌رو پلیدی‌ها را در خود فرو می‌بلعد و هر شیطان سرکش و خبیثی را طرد می‌کند. چنان‌که امام‌صادق (ع) درباره بیداء (3) که رسول‌اکرم در آنجا تلبیه گفت، فرمود: آنجا پلیدی‌ها را فرو می‌برد؛ «ههُنا یَخْسِفُ بِالأخابِثِ». (4)

طرد جاهلیت باستانی و مدرن‌

حج با آن لبیک ویژه خود، طردکننده هر جاهلیت و در هم شکننده هر بت و نشانه شرک‌آلود جاهلی و کوبنده هرگونه باطل قدیم و جدید است. بنابراین، حج شفابخش دل‌ها از بیماری‌های شرک‌آلودی همچون ریا و هوا و بخل و خودپسندی است.

توضیح اینکه، لبیک حج در روزگار جاهلیت، ندای شرک و بانگ و ثنیّت بود؛ زیرا مشرکان چنین لبیک می‌گفتند: «لبّیک اللّهم لبّیک، لبّیک لا شریک لک إلا شریک هو لک

1- 1 وسائل‌الشیعه، ج 8، ص 199.
2- 2 همان، ج 9، ص 23.
3- 3 «بیداء» منطقه‌ای در نزدیکی مسجد شجره است کافی، ج 4، ص 245 و 333- 334 که بر پایه روایات، در آخرالزمان لشکر کفر را که عازم مکه است در خود فرو می‌برد بحار، ج 52، ص 119، 186، 191 و 203- 204.
4- 4 وسائل‌الشیعه، ج 9، ص 49.