جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 17

زمزم و مانند آن مشهود است. اینکه سرزمین غیر قابل کشت، با دعای حضرت ابراهیم (ع): فَاجْعَلْ أَفْئِدَهً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ (1)

، چنان شود که دل‌هایی مشتاق آن باشد، جزو آیات الهی است. چنین است سایر برکات و اسرار حج که بسیاری از آنها تنها مشهود اولیای حق است.

5. افزون بر آیات فوق، برخی دیگر از آیات نیز در روایات بر حج تطبیق شده است. از جمله آن روایات، سه نقل زیر است.

الف. معاویه بن عمار می‌گوید: از امام‌صادق (ع) درباره ثروتمندی که هرگز حج بجا نیاورده پرسیدم. آن حضرت فرمود: او از کسانی است که خداوند درباره آنها فرمود: آنان را کور محشور می‌کنیم؛ «هُوَ مِمَّن قالَ اللهُ تعالی: وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیامَهِ أَعْمی (2)

». راوی می‌گوید: آنگاه امام‌صادق (ع) مرا از این سخن متعجب دید، فرمود: خداوند (در دنیا) او را از ادراک و شناخت راه حق باز می‌دارد؛ «أعْماهُ اللهُ عن طَریقِ الحقِّ». (3)

ب. امام‌صادق (ع) درباره آیه شریفه وَمَنْ کانَ فِی هذِهِ أَعْمی فَهُوَ فِی الآْخِرَهِ أَعْمی وَأَضَلُّ سَبِیلًا (4)

فرمود: این آیه درباره کسی است که حج واجب خود را تا آنگاه که مرگ او فرا رسد به تأخیر اندازد. چنین شخصی در روز قیامت کور محشور می‌شود؛ «ذلک الَّذی یُسوِّفُ نفسُهُ الحجَّ، یعنی حَجّهَ الإسلامِ، حتّی یَأْتِیهِ الْمُوتُ». (5)

1- 1 سوره ابراهیم، آیه 37.
2- 2 سوره طه، آیه 124.
3- 3 وسائل‌الشیعه، ج 8، ص 17.
4- 4 سوره إسراء، آیه 72.
5- 5 وسائل‌الشیعه، ج 8، ص 17.