جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 18

مستفاد از این دو حدیث شریف آن است که، باطن تارک حج در دنیا کور است و همین باطن در آخرت ظاهر می‌شود. از این‌رو وی به صورت نابینا محشور می‌شود.

ج. در برخی احادیث، آیه مبارکه فَفِرُّوا إِلَی اللَّهِ (1)

بر حج تطبیق شده است. چنان‌که امام‌باقر (ع) فرمود: مراد این است که حج به جا آورید؛ «حُجُّوا إلَی الله عزَّ وجلَّ». (2)

سیمای حج در روایات‌

حج، به سبب برخورداری از سنن و اسرار فراوان از مهم‌ترین مظاهر اسلام است. از این‌رو احادیث فراوان درباره اهمیت، جایگاه، ابعاد گوناگون و اسرار تشریع آن از پیشوایان معصوم دین (علیهم السلام) وارد شده که در اینجا برخی از آنها نقل می‌شود:

1. رسول اکرم به شخص ثروتمندی که موفق به حضور در مراسم حج نشده بود فرمود: به کوه ابوقبیس بنگر. اگر به اندازه این کوه طلای سرخ داشته باشی و آن را در راه خدا انفاق کنی هرگز به پاداش حج‌گزاران، دست نخواهی یافت؛ «انْظُرْ إلی أبی‌قُبَیْس، فَلَوْ أَنَّ أباقُبَیْسِ لَک ذهبهٌ حمراءُ أَنفقتَهُ فی سبیلِ الله ما بَلَغْتَ به ما یَبلُغُ الحاجُّ». سپس فرمود: حج‌گزار چون مقدمات سفر خود را آماده کند چیزی بر نمی‌دارد و چیزی نمی‌نهد مگر آنکه خداوند ده حسنه برای او ثبت و ده سیّئه از او محو می‌کند و ده درجه او را بالا می‌برد. پس چون بر مرکب خود سوار شود، مرکبش گامی بر نمی‌دارد و گامی نمی‌نهد مگر آنکه خداوند باز برای او چنان می‌کند. پس خود به گرد کعبه طواف می‌کند از گناهان خود بیرون می‌آید و چون بین صفا و مروه سعی کند از گناهانش به در می‌آید و چون در عرفات توقّف کند از گناهانش خارج می‌شود و چون در مشعرالحرام توقف کند از گناهانش برون می‌آید و چون رمی جمره کند از گناهانش خارج می‌شود؛ «إنّ الحاجَّ إذا أَخَدَ فی جِهازه لَمْ یَرفعْ شیئاً وَلَمْ یَضَعْهُ إلا کَتبَ اللهُ لَهُ عَشْرَ حسناتٍ ومُحِیَ عنه عشرُ سیئاتٍ ورُفع له عَشْرُ درجاتٍ فإذا رَکبَ بَعیرهَ لم یَرفعْ خفّاً وَلَمْ یَضَعْهُ إلا کَتَبَ اللهُ مثلَ ذلک فإذا طافَ بالبیْت خَرَجَ مِن