جرعه‌ای از صهبای حج صفحه 187

یکی از مناسک حج و عمره، سعی بین صفا و مروه است. سعی، هروله‌ای مخصوص، مِنَ الله وإلی الله و فراز و هجرت و پناه گرفتن از خدا به سوی خدا و پناهندگی به او از اوست. چنان‌که امام‌باقر (ع) درباره آیه شریفه فَفِرُّوا إِلَی اللَّهِ (1)

فرمود: مراد این است که به‌سوی خدای عزّ وجلّ حج کنید؛ «حُجُّوا إلی اللهِ عَزّ وَجَلَّ» (2)

و این همان توحید ناب است.

اعراب جاهلی روی دو کوه صفا و مروه بت‌هایی نصب کرده بودند. از این‌رو برخی مسلمانان صدر اسلام به گمان اینکه سعی بین آن دو بتّ نارواست، از سعی بین صفا و مروه از مروه پرهیز می‌کردند. (3) خدای سبحان در رفع این توهم و تحاشی فرمود: صفا و مروه از شعائر الهی است. پس بر حج‌گزار و عمره‌گزار گناهی نیست که بین آن دو سعی به‌جا آورد؛ إِنَّ الصَّفا وَالْمَرْوَهَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَیْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَیْهِ أَنْ یَطَّوَّفَ بِهِما. (4) تعظیم صفا و مروه و سعی بین آن دو، همچون بزرگداشت دیگر شعائر الهی نشان تقوای قلب است؛ وَمَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَی الْقُلُوبِ. (5)

سعی بین صفا و مروه، استحباب نفسی ندارد و شاید از همین‌رو که سعی، جزئی از حج یا عمره است و به تنهایی مستحب نیست، فرمود: فَمَنْ حَجَّ الْبَیْتَ أَوِ اعْتَمَرَ.

اسرار سعی‌

1- 1 سوره ذاریات، آیه 50.
2- 2 وسائل‌الشیعه، ج 8، ص 5.
3- 3 کافی، ج 4، ص 435؛ بحار، ج 96، ص 235.
4- 4 سوره بقره، آیه 158.
5- 5 سوره حج، آیه 32.