بافضیلت و باایمان، انجام خدمات اجتماعی، مجلس انس الهی، تعلیم کتاب و حکمت، تزکیه، صلهرحم و ... از حسنات دنیاست. دنیا منهای اینگونه امور، حسنهای ندارد تا کسی آن را از خدا طلب کند. بارزترین حسنه و عالیترین مصداق آن، همان مزد رسالت نبیاکرم، یعنی تولّیِ اولیای الهی و تبعیت از عترت طاهرین (علیهم السلام) است؛ قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی وَمَنْ یَقْتَرِفْ حَسَنَهً نَزِدْ لَهُ فِیها حُسْناً. (1)
فصل یازدهم: رمی جمرات
1- 1 سوره شوری، آیه 23.